Eva Rún og Björg

Nýtt blogg

2005-12-29T15:02:00.000Z

www.myblog.is/evarun

Spursmál

2005-12-20T03:27:00.000Z

Er þessi síða endanlega dauð ?

Klukk

2005-11-30T19:34:00.000Z

Jæja, Guðrún klukkaði mig með einhverju örðuvísi klukki og hér kemur það, svona í tilefni af því að það er mánuður frá síðustu færslu!

7 hlutir sem ég ætla að gera áður en ég dey

*Fara til Mexico
*Fara á þjóðhátið
*Fara á R.E.M. tónleika
*Fara með Björgu til Nice og heimsækja fjölskylduna okkar, vera þar í allavega tvær vikur og gera ekki rassgat.
*Fara í alminnilegt pottapartý
*Fara til Akureyrar, helst hringinn
*Fara í bakpokaferðalag með Björgu

7 hlutir sem ég get gert

*Verið rangeygð á öðru auganu
*Spilað krómantískan tónstiga á þverflautu
*Hlustað endalaust á Mr. Brightstide með The Killers
*Borðað kotasælu uppúr dollunni
*Troðið uppí mig ógrynni af tyggjói
*Verið klukkutímum saman í göngutúr, þess vegna ein
*Eytt heilum degi í að gera nákvæmlega ekki neitt

7 hlutir sem ég get ekki gert

*Horft á Djöflaeyjuna
*Tekið Lýsi í fljótandi formi
*Sofið á bakinu
*Staðið á höndum
*Hlustað á Adams Song með Blink182
*Borðað Ora grænar og rauðkál
*Sagt eitthvað sem ég meina ekki

7 hlutir sem heilla mig við hitt kynið

*Bak
*Lykt
*Einlægni
*Augu
*Metnaður
*Ákveðni
*Stíll

7 frægir sem heilla mig

*Jay Hernandez
*Noa í Note book
*Love Actually gaurinn.. Björg þú veist um hvern ég er að tala!
*Jude Law
*Adam Brody
*Ljóshærði kvennabósinn í One Tree Hill
*Þórður í Val

7 manneskjur sem ég ber sérstaklega mikla virðingu fyrir

*Vigdís Finnbogadóttir
*Ingibjörg Axels
*Þór Tulinius
*Einar Már
*Ingvar E.
*Kristín Lilja
*Mamma mín
(og já, Englar Alheimsins er uppáhalds bókin mín!)

7 orð sem ég nota mikið

*Nákvæmlega
*Sjúklega
*Allaveganna
*Gunnar
*Crap
*Damn
*Trés

7 hlutir sem fólk veit ekki um mig
(ég vil frekar segja fáir heldur en enginn, því það er fátt sem ég á sem enginn veit um mig og það sem er þannig ætla ég mér ekki að setja á veraldarvefinn, hvað þá sjö atriði!)

*Ég tala við sjálfa mig og syng sjúklega mikið
*Ég byrjaði á blæðingum í Vindáshlíð þegar ég var ellefu ára
*Í fyrsta skiptið sem ég fór í ljós var ég í sundbol
*Ég var næstum því óvart skýrð Eva Rut.
*Ég hef tvisvar sinnum fest hárbursta alvarlega í hárinu á mér
*Ég er með ofnæmi fyrir Damien Rice
*Ég þoli ekki opnar hurðir
Ooog ég var sjúklega lengi að ákveða hvað ég ætlaði að setja í þetta klukk!

Eva Rún

2005-10-31T13:47:00.000Z

Ég er búin að komast að því að vandamálið er nettengingin heima hjá mér. Þetta blogg er orðið vel gamalt, en þá allavega hætti ég að reyna að blogga heima hjá mér.
Eva Rún

2005-10-31T13:44:00.000Z

Það er í rauninni ótrúlegt að ég sé sest hingað aftur og láti hafa mig í þetta. En ef þessi skýrsla kemur ekki þá er ég hætt. Í alvörunni. Þá fáum við eplin okkur allavega síðu einhversstaðar annarsstaðar.

Hið ótrúlega gerðist. Ég sit heima hjá mér og er á netinu. Meira að segja í fartölvu inní stofu með tebollann minn. Þessu hefði ég sjálf ekki trúað. En ég er að fýla það.

Undanfarnir dagar eru búnir að vera fínir. Það er haustfrí í skólanum sem ég varla leyfi mér að kalla frí vegna vinnu og verkefna. En það er samt gott að fá smá hvíld frá því að vera kominn heim til sín um kvöldmatarleytið nánast á hverjum degi. Ég er að reyna að sjá þetta ekki allt sem eitt fjall heldur taka eitt í einu og forgangsraða. Skipuleggja mig og nota tímann eins og maðurinn sagði. Reyndar var það ekki sá maður, heldur hún mamma mín. Svo ég haldi áfram að vitna í fólk þá var það að ég held einhver félagsfræðingur frekar en sálfræðingur sem sagði að það væru tvenn öfl í sálinni sem virðast vera hið drífandi afl - löngun og skynsemi. En löngun hvetur til aðgerða þvert á skynsemi. Löngun kann að vera röng.
Kannski hefur þetta eitthvað að segja með það að ég eyddi gærdeginum í þynnku en var ekki heima hjá mér á föstudagskvöldið að læra eða vaknaði snemma til að læra. En eins og við segjum... fuck it.

Talandi um mömmu mína þá er hún núna á Galapagos með sínum ektamanni. Er þetta ársplönuð reisa þar sem þau munu koma við í Amazon, Miami og Boston þar sem ég vona að bíði mín einn svartur og mjór sem mun spila fyrir mig Michael Stipe og þá félaga. Vegna þessa ferðaflakks hafa tveir félagar mínir flutt til mín. Það er bróðir minn og nýi bróðir minn. Villidýrið Steini sem við Emmi bróðir sóttum á Selfoss um daginn og er hann hér að reyna að drepa snúru á gólfinu og inniskóna mína. Getur verið eilítið pirrandi að vakna við svona lítið kvikindi að ráðast á anditið á sér klukkan níu á sunnudagsmorgni, en samt ekki. Við leyfum honum að trúa að hann sé hörkutól.

Ég fór á styrktarsýningu Sölku Völku um daginn með systkinum mínum og aðskotahlutum þeirra. Þessi sýning er mjög flott og ég gleymdi mér alveg í henni. Samt hálf ómögulegt að vera ekki búinn að lesa bókina, svo ég ætla að lesa hana og fara svo með mömmu þegar hún kemur heim. Einnig ætla ég að gleypa í mig Manntafl og fara að sjá Rögnvald vin minn núna bráðum. Ó, ég er svo menningarleg.

Við stelpurnar fórum í Kringluna um daginn og vorum að prófa kenningar Goffmans og fleiri góðra um formlegt afskiptaleysi og að halda andlitinu. Guðrún var vel til höfð og í pilsi sem var hálfpartinn girt ofan í nærbuxurnar að aftan. Kristín var svaka pæja í hælaskóm og blúndubol með klósettpappír lafandi uppúr þröngum gallabuxunum. Og svona sprönguðu þær um og við Karen pískruðum með upptökuvél inní barnafatabúð. Það sem kom okkur mest á óvart voru viðbrögðin. Í öll skiptin kom fólk hálf vandræðalegt upp að Guðrúnu og lét hana vita hvernig hún væri þar sem hún stóð og skoðaði gleraugu og auglýsingu af bókinni um Marilyn Monroe. Ég fékk alltaf einhverja hlýjutilfinningu þegar fólk lét hana vita. Kristín aftur á móti rölti um allt, beygði sig fram og aftur og þóttist vera að skoða skó, með klósettpappír niður á hnésbótir. Enginn sagði neitt við hana. Allir löbbuðu framhjá og veittu henni enga athygli. Ég verð að segja að mér þætti það mjög líklega meira áberandi heldur en pilsfaldur í nærbuxum. Kristín settist hjá gæjum á stjörnutorgi og spilaði fyrir þá ástarjátningu á diktafón og horfði í augun á einum. Þeir héldu andlitinu, héldu áfram að borða og létu eins og hún væri ekki þarna. Karen lagðist á gólfið niðri og lét eins og hún væri að horfa á stjörnurnar. Fólk stoppaði og horfði á hana heillengi eins og hún væri með atriði frá götuleikhúsinu. Þetta var mjög gaman.

Ég vil eyða síðustu stöfunum í að óska Liljurósinni minni til hamingju með gærdaginn. Núna getur hún keypt sér Salem Light og komist inná bjórkvöld. Og það sem meira er... hún getur fengið sér tattú!

Farin að ryksuga upp moldina sem var einu sinni ofan í blómapottinum. En það var áður en Steini flutti til mín.

Hafið það gott
Eva Rún

2005-10-24T09:12:00.000Z

Test... ?

Kölukk

2005-10-09T12:41:00.000Z

Í tilefni af því að ég er búin að reyna að koma þessum fimm klukkum mínum örugglega yfir átta sinnum á netið en það neitar, þá ákvað ég að nota tækifærið fyrst ég er hjá honum bróður mínum og skella þessu inn.

1) Ég er ennþá háð henni.
Þegar ég var um það bil eins árs var ég í Ikea með mömmu minni og Ástu systur. Ásta var að keyra kerruna og ég sat í henni. Við keyrðum framhjá hillu fullri af grísaböngsum og ég greip eitt stykkið og hef ekki sleppt henni síðan. Hún Lotta hefur komið með mér milli landa, í aðrar heimsálfur, tjaldferðalög og sumarbúðir. Hún verður reyndar blind öðru hvoru en þá skelli ég nýjum á hana með Artline en vakna oftast með þau á kinninni.
Ég get ekki sofið án hennar.

2) Fyrstu tvö skotin mín.
Ég sá Pál Óskar fyrst í þætti Hemma Gunn þegar hann var að syngja Ljúfa Líf. Ég hef verið um fimm ára og varð strax skotin. Á svipuðu tímabili var ég í kór sem Bergþór Pálsson stjórnaði og ég var yfir mig ástfangin af honum.
Páll Óskar og Bergþór Pálsson.
Smá mis.. ?

3) Óbeit.
Það er tvennt sem ég þoli ekki við sjálfa mig sem ég get litlu ráðið um. Það er nafnið og röddin. Ég vil ég alltaf vera kölluð báðum nöfnunum, aldrei bara Eva. Þá gæti ég bara veriðh vaða Eva sem er, fyrir utan að það er allt löðrandi í okkur Evunum. Þrátt fyrir það þá segi ég oftast bara Eva þegar ég kynni mig, hitt hljómar eitthvað svo óþjált og asnalega. Hef oftar en einu sinni verið spurð að nafni í gegnum síma og fólk heldur að ég segi Jórunn. En ég heiti ekki Jórunn. Og ekki Eyrún. Heldur Eva Rún.
Og röddina hef ég aldrei þolað..

4) Eitt af því versta sem ég hef lent í.
Þegar ég var níu ára var ég á snjóþotu með vinkonu minni uppá Vatnsenda og við vorum tvær á þotunni, hún að aftan og ég að framan. Við ákváðum að vera einkar flippaðar og fara á þann stærsta stökkpall sem ég hef á ævi minni séð, sem einhverjir töffarar höfðu búið til fyrr um daginn. Ég stímdi á pallinn, vinkona mín fór til hægri, snjóþotan til vinstri og ég skaust beint áfram og rófubeinsbrotnaði. Við vorum einar í brekkunni því klukkan var orðin svo margt og ég verð að játa að þetta er það allra sársaukafyllsta sem ég hef lent í á ævi minni og háir mér ennþá þar sem ég á til dæmis mjög erfitt með að sitja lengi.

5) Mamma.
Ég á alveg einstaklega gott samband við mömmu mína og hún er ein af, ef ekki bara allra besta vinkona mín. Undanfarin ár höfum við alltaf orðið betri og betri vinknur og tölum um allt, frá því hvað sé í matinn og uppí hvaða strák ég er skotin í hverju sinni eða gamlar sögur af henni og pabba. Ég sá þátt með Opruh fyrir svolitlu síðan þar sem mæðgur komu og fengu aðstoð hjá henni vegna þess hve slæmt samband var á milli þeirra, þær hötuðust bara og sumar höfðu ekki talað saman í marga mánuði. Ég get einfaldlega ekki ímyndað mér hvernig það er og kæmist aldrei af án mömmu gömlu og sambands míns við hana.

Með það er ég farin á Selfoss að ná í kött.
Einn tveir Selfoss.

Eva Rún

Klukk

2005-10-02T22:57:00.000Z

Þar sem allir eru að tapa sér í þessum svokalla klukk-bransa og við Björg höfum verið klukkaðar var hún Eva Rún að velta fyrir sér hvort áhuginn lægi á sameiginlegum staðreyndum eða fimm frá hvorri snót ?

Ég held að við endum öll sem ein mörgæs...

2005-09-26T17:53:00.000Z

Ég verð að játa að ég veit ekki hvernig ég á eftir að lifa þennan vetur af. Þetta er rosalegt, kanski er ég orðin að einhverjum aumingja eða það að það er eitthvað óvenjulega leiðinlegt veður hérna á klakanum? Þetta helvíti er líka mjög villandi, ég leit út um gluggann á sunnudaginn og sá þetta líka dásamlega veður, sólskin og ég veit ekki hvað og hvað. Mig langaði mest til að stökkva út á stuttbuxunum einum. En neinei, þegar ég stakk litlu tánni út hélt ég að hún myndi detta af það var svo kalt.

En já nóg um veðrið, kanski er ég of ýktuð núna afþví að ég var að koma heim og skelf af kulda..

Annars eru dagarnir bara búnir að vera ágætir. Í síðustu viku tókum við Lúlli og Pippi okkur til og gerðum upp grenið (fyrir þá sem ekki vita er grenið ógeðslegt herbergi í Kvennaskólanum sem er ætlað Listanefnd og öðrum nefndum skólans). Við byrjuðum á þriðjudegi og vorum það kröftug að við vorum búin að tæma og mála allt heila klabbið bleikt tvisvar sinnum á miðvikudeginum. Ég var mjög ánægð með okkur þar sem ég ætlaði nokkrum sinnum að labba út vegna afrískra köngulóa og silfurskotta. En þetta bjargaðist allt og herbergið orðið svakalegt. Á fimmtudaginn var svo busakvöld þar sem ég og Eva Rún lékum listir okkar með Benna, Lúlla og Önnu Margréti fyrir framan öll unglömbin. Svo vorum við í Listanefnd með nokkra leiki til að kæta lýðinn. Aðalmaður kvöldsins var samt hann Lalli Potter. Hann á heiður skilinn fyrir að vera hinn mesti snillingur og með skemmtilegasta show á landinu að mínu mati.

Helgin var bara róleg, fór reyndar í fertugsafmæli hjá fjölskyldunni hans Ívars á laugardagskvöldið sem var haldið á fjörukránni í Hafnafirði. Þetta var mikið stuð og mikið dansað. En það sem stóð uppúr var samt mjög svo söngelskur víkingahópur sem rölti á milli borða og söng fyrir okkur íslensk þjóðlög með alveg hræðilega lélegum trommuleik undir. Það vakti mikla kátínu.

Annars hljóða næstu dagar ekki upp á neitt spes.. Jú reyndar verður Ívar tvítugur á morgun. Soldið rosalegur aldur.. 20 ára.
Svo er kanski sumarbústaðarbekkjarferð næstu helgi, og helgina eftir það er nefndarferð, og helgina eftir það er London og helgina eftir það er vetrarfrí.

Kveð að sinni

Björg

Nostalgía

2005-09-07T17:00:00.000Z

Jæja!
Þá er það upprif úr eymd og volæði og nú skal gert blogg!!

Undanfarnir dagar hafa snúist einkar mikið um Frakkland og því ætla ég að tileinka skrifin mín soldið því..

Ég veit ekki hvar ég á að byrja.. annað en að segja að þetta voru einfaldlega fjórar vikur á bleiku skýi. Fyrir utan fyrstu fjóra dagana þar sem við vorum hjá kellingunni en við skulum ekki velta okkur uppúr því, við skiptum um fjölskyldu og byrjuðum að lifa lífinu.
Eins og fyrr var sagt bjuggum við með fleiri stúdentum allsstaðar að, Mexico, Rússland, Austurríki, Taiwan, Ameríku og Hollandi. Franskur kall og kona frá Kolumbíu sem átti fullt í fangi með að elda ofan í okkur öll, og karlinn aftur á móti að brugga rauðvínið ofan í okkur öll.
Á þessum fjórum vikum höfðum við það of gott, borðuðum góðan mat og drukkum vín, fórum í sundlaugina -heima hjá okkur-, á ströndina, stöku sinnum í skólann, til Monaco, Cannes, St.Tropez og Ítalíu, út að skemmta okkur, langa göngutúra og rúntuðum um í strætó. Hættum ekki að brosa og fengum six-pack af hlátri.

Þegar ég hugsa til baka finnst mér þetta ekki hafa gerst, þetta var of gott til að vera satt. Á meðan við stöllur vorum úti vorum við einmitt að tala um þetta, það er alltaf eitthvað sem er að bögga mann, stórt eða lítið.. en þarna úti var það einfaldlega ekki neitt. Ef það var eitthvað var það utanaðkomandi, við fórum aldrei niður og langaði heim. Ég var með anti-heimþrá og ég vildi helst líma mig fasta við stól þegar var komin tími til að fara.
Ég hef bara aldrei vitað annað eins líf, og ég hef aldrei á ævi minni verið svona hamingjusöm. Ég hélt þetta væri ekki hægt.

Ég var að ná í myndirnar mínar áðan úr framköllun og Angela, Mexikanski snillingurinn sem við Björg vorum með í herbergi hringdi í mig í morgun og aftur áðan svo ég er ekki alveg með hjartað á jörðinni og tilbúin í að læra félagsfræði.

Við Björg fórum á fyrstu vaktina okkar á Hrafnistu í fjórar til fimm vikur á síðustu helgi. Það sem kom mér mest á óvart við að koma aftur, og það sem bjóst allra síst við, var að það er nákvæmlega sama ástand þarna og áður en við fórum. Vantar bara enn fleiri starfsfólk og einstaklingarnir sem ég hélt að yrðu búnir að kveðja standa í stað eða eru mun erfiðari. Reyndar söknum við eins vinar okkar sem er kominn á betri staðinn og við söknum Séra Stefáns.

Mig langar núna í næstu bloggum að deila einhverju með ykkur síðan úti..
Í þetta skiptið verður það baslsagan okkar að komast heim! :
Við mættum á flugvöllinn, fundum okkar flugfélag sem var eina check-innið með röð (aaalveg langri) og byrjuðum að bíða í þessari röð með allar tilfinningarnar í hjörtunum. Ég dró upp flugmiðana mína og Björg spurði: "Hvað er þetta??". Þá var kellingin ekki með miða, hringdi grátandi heim í pabba og við þurftum að fara úr röðinni þegar það var komið að okkur. Hún talaði við einhvern kall í afgreiðslunni sem reddaði henni miða og við komumst af stað, báðar með táralínu á kinnunum. Fluginu seinnkaði að ég held þrisvar og við fengum ekki að sitja saman í vélinni sem var alveg hræðilegt, líka alveg einstaklega skrýtið flug, allt í einu bara lentum við. Flugum með dönsku flugfélagi og ég var farin að halda að SkudAFudASkud væri alvörunni tungumál. Millilentum í Köben þar sem við náðum í töskurnar okkar og löbbuðum svo einhvern spöl að tékka okkur inn hjá Icelandair og það var bið í einhverja sex tíma. Þegar við vorum að tékka okkur inn fattaði Björgin: "Nei, sjitt!! Ég gleymdi hinni töskunni minni á bandinu!" Kellan sagði henni bara að fara til baka og ná í hana, og hnátan spretti af stað! (já, spretti.. I don´t know whyyy). Ég sat eins og umkomuleysingi með allan farangurinn okkar og beið eftir henni og heyrði íslensku hjá einhverjum öðrum en okkur í fyrsta skiptið í mánuð. Sá stelpur í röðum í Diesel buxum, síðum OnlyMe bolum og leðurjökkum og fékk gubbið uppí háls þegar ég mundi hvað allt er alveg nákvæmlega eins á Íslandi. Þegar ég var búin að krota gróðrastöð á ristina á mér kom Björg þrammandi, með kassa í fanginu! Þá hafði verið skorið á töskuna hennar (eða hún opnast) og brjóstahaldarar, bækur og skópör útum allt band! (vinstri sandala er enn saknað.. ef þið rekist á hann á Kastrup..!) . Þannig við tékkuðum okkur inn og fengum að vita að við værum með einstaklega skemmtilega mikla yfirvigt og þyrftum að borga dágóða upphæð fyrir það. Það var nógu helvíti erfitt að finna hvert við áttum að fara, var leiðbeint tóma steypu þangað til við hittum íslenska konu sem hafði verið að ganga í gegnum þetta. Vorum orðnar vel pirraðar og réttum einhverri myglaðri konu debetkortin okkar en þá auðvitað tók hún ekki svoleiðis svo við þurftum að fara hinum megin í bygginguna í hraðbanka. Loksins vorum við komnar í gegn og þá var verið að loka öllum búðum, en við, til allrar hamingju, náðum að kaupa partýskinku handa Sólveigu og Torfa sem vóg svona álíka jafnmikið og farangurinn minn plús efri hluti líkama míns. Drusluðumst með þessa partýskinku og osta eitthvað um þangað til við fórum í vélina, héldum að þetta yrði sjúklega löng bið en okkur tókst auðvitað að eyða þessum tíma vel.
Flugið heim var sosum allt í lagi, fyrir utan að við vorum ekki alveg komnar í gírinn að vera innan um íslendinga allsstaðar og gleymdum okkur oft í einhverju Frakklands-þema. Við vorum samt með partyskinkuna með okkur þannig við vorum öruggar! ;)
Komum heim, kipptum einhverju með okkur í fríhöfninni (m.a. var ekki til rauður Extra og kelling sem seldi okkur alltof dökkt púður) og ætluðum að bruna út þegar við vorum teknar í tollinum. Og já, hjartað var í flip-flopsunum. Það var reyndar allt í lagi, og bara týpískur endir á góðri heimferð - sem átti greinilega ekkert að verða, við áttum bara að vera lengur þarna úti.

En félagsfræðibókin mín og klukkan eru farin að æpa sérstaklega á mig hérna.. þannig ég er að hugsa um að láta skynsemina ráða og fara að læra.. fyrst maður er nú að fara í próf á morgun. Þessi síða fer á fullt héðan í frá, ég skal sjá til þess.

Á bientôt

Au revoir!
Eva Rún

Paradis

2005-08-26T12:59:00.000Z

Vill einhver stodva timann, s'il vous plait ??

Frakklandsblogg

2005-08-11T16:27:00.000Z

Jaeja loksins setjumst vid nidur og gefum okkur tima til ad blogga! En thvi midur verdum vid ad hafa thetta stutt af thvi ad vid erum a hradferd heim i mat.
Vid gaetum ekki haft thad betra herna i frakklandi. Vid thurftum reyndar ad skipta um fjolskyldu afthvi ad vid bjuggum hja norn med horn og hala fyrstu dagana. Buum nuna hja yndislegri fjolskyldu og eigum 6 systkini allstadar ad ur heiminum, med sundlaug i gardinum og faum heimabruggad raudvin med matnum alla daga. Erum enn ad klipa okkur i hendina, thvi thetta er svo mikill draumur. Skolinn er frekar erfidur og erum bunar ad taka islenska stilinn a solina og erum eins og homeblest ..godar odrum megin!
Erum bunar ad fa okkur franskt numer thannig ad ef thid viljid na a okkur tha er numerid:
06 99 54 91 09

En nuna verdum vid ad bruna heim i hladbordid og stemmninguna (bordum alltaf uti 10 saman vid langbord og tolum fronsku) !

Vonum ad thid hafid thad sem allra best og soknum ykkar allra.

Med franskri kvedju,

Bjorg og Eva Run

Ausið úr reiðiskálum

2005-07-13T13:11:00.000Z

Þetta er ræða sem mig hefur oft langað að halda og hef oft pælt í og velt fyrir mér en aldrei haft mig í. Ég hef einfaldlega ekki nennt því, nú get ég ekki haldið í mér.

Í gær var ég í vinnunni, að hjálpa algerlega ósjálfbjarga konu uppúr rúminu til að byrja daginn. Við vorum tvær að gera þetta því hún getur verið soldið erfið, kellingin og við erum oftast tvær á hverjum gangi. Það vildi svo til að herbergið ská á móti er laust því konan sem var í því lést fyrir tveimur vikum síðan og það var kona að koma að skoða það með syni sínum og fleirum. Stelpan sem var með mér fór fram að tala við þau og svara ýmsum spurningum sem þau höfðu varðandi stærð herbergja og fleira. Konan sjálf og þau öll fóru á meðan sonur hennar var enn að tala við samstarfsfélaga minn í dyragættinni. Konan kallaði á son sinn, hvort hann væri ekki að koma, og hann svaraði eins og undir hinum eðlilegustu kringumstæðum ,,Já, bíddu aðeins, ég er að ræða hérna við hina óæðri stétt!". Sagði henni seinna með brosi á vör að taka þessu ekkert alvarlega og fór. Ég fraus og ætlaði að missa kellinguna mína í gólfið.
Kvöldið áður hafði mamma einmitt verið að tala um að við Björg værum að gera hluti sem margir fullorðnir gætu ekki treyst sér í. Oft hefur mér fundist þörf fyrir að meiri virðing sé borin fyrir þessu starfi en þetta fyllti mælinn það duglega að hann sprakk og er um alla veggi.
Þessi maður er að fara að koma með mömmu sína inná þessa stofnun, af því hún getur ekki bjagrað sér sjálf, og það erum við - hin óæðri stétt - sem erum að fara að gera það. Ef ekki væri um okkur væri hún í frekar djúpum skít, og hann jafnvel líka.
Ég veit ekki hvort mannhelvítið hefur verið í Armani jakkafötum, ég sá hann ekki og vona að ég eigi ekki eftir að gera það. Allavega ekki vita hver hann er ef ég sé hann.

Þegar ég er orðin gömul ætla ég á elliheimili. Þetta hef ég sagt síðan ég byrjaði að vinna á Hrafnistu. Það fyrsta sem 98,9% af fólki segir þegar ég svara því hvar ég vinn er "Oj! Ertu að skeina gömlu fólki?!" Svo fæ ég yfirlýsingar að fólk ætli aldrei í lífinu á elliheimili, glætan, og helst aldrei að verða svona gamalt, þetta sé bara ógeðslegt og bið eftir dauðanum. Og ég skal alveg segja það enn og aftur að ég ætla á elliheimili og ég ætla að njóta lífsins. Ég ætla að pútta og leira, hlusta á blaðalesur, vera í kór, spila boccia og fara á bjórkvöld. Og ég ætla að bera virðingu fyrir því (kven-) fólki sem hefur sig í að skeina á mér rassinn og skrúbba á mér bakið í sturtu. Vekja mig og bjóða góðan daginn og búa um mig, jafnvel setja hreint á rúmið mitt þegar ég kem úr morgunmatnum mínum, sem er hlaðborð af grænmeti og ávöxtum og flest allt sem gæti verið í boði fyrir þann matmálstíma.

Mér hefur alltaf þótt gaman og gefandi að vinna á elliheimili og er löngu búin að komast að því að maður hefur bara gott að því. Þetta er drullu erfitt oft og tíðum, bæði andlega og líkamlega, en þetta er bara svo stór partur af lífinu. Nú á ég skyndilega helling af ömmum og öfum sem ég hef aldrei átt og þetta er orðinn stór partur af lífi mínu.
Vinur minn var að spyrja mig um daginn útí hvernig þessi vinna væri og hvað við værum að gera og hvað væri það versta sem ég hef lent í svo dæmi sé tekið. Eftir nokkrar sögur sagði hann "Vá! Er þetta ekki ógeðslega vel borgað??" Ég veit ekki hvernig honum hefur dottið það í hug, því margar konur sem eru að vinna með mér og halda uppi heimili með því að vinna 100% vinnu þarna allt árið með fimm vikna sumarfríi ná ekki endum saman.
Samt finnst mér þetta eiginlega verst með vanvirðinguna og þekkingarleysið, því þörfin er jú svo mikil.

Mest langar mig að skrifa í Velvakanda, það bullsýður svo í mér.
Hver veit nema maður taki útdrátt úr þessu.

En ég ætla að fara að gera eitthvað af viti og mæla með því að maður haldi frekar kjafti heldur en að segja svona hluti þegar maður veit ekkert um það.

Yfir og út
Eva Rún

Einn, tveir og...

2005-07-12T00:46:00.000Z

...shalom!

Þá er helgin að baki og ný vika tekin við. Ég verð að segja að ég sé einstaklega sátt með þessa helgi, og var hún mun betri en ég bjóst við.

Á föstudaginn fórum við Björg og Guðrún í Hrafnistu vinnupartý uppí Grafarholt til hans Stefáns. Vorum reyndar soldið seinar í því, því Björgin var að vinna kvöldvakt og við brunuðum eftir það. Þar var samt eitthvað eftir af fólki sem var að sjálfsögðu hresst og þetta var mjög gaman, þótt ég hefði alveg verið til í að vera lengur og ekki haft bíllykla í vasanum. En ætli Björg hafi ekki séð ágætlega um þann part.
Talandi um Stefán þá ætla ég að tileinka honum þetta blogg. Þótt við Björg séum gríðarlega duglegar alltaf að blogga ( ?! ) þá er það stundum soldið honum að þakka fyrir þessi undanfarin blogg. Harkan Stebbi, harkan.
Ég er komin með eina pælingu. Stefán sagði um daginn að syst(i/u?)r hans héldu því fram að hann væri hommi. Í dag var hann svo í hálfbleikri köflóttri skyrtu og sagði að stelpurnar á annarri hæðinni sökuðu hann fyrir að vera homma, auk þess sem hann væri alltaf svo borugirtur. Þegar hann sagði okkur frá þessu í kaffitímanum, þegar hann var búinn með sinn reglulega lestur fyrir gamla fólkið, skaut hann inní að Sigga væri með flott perluarmband, hvort það væri ekki frá Grænlandi. (það stemmdi). Og að hann hafi oft perlað svona og þætti það gaman. Með mömmu sinni. Hann ætlaði alltaf að segja mér ástæðurnar sem syst(u/i?)r hans hefðu fyrir því að hann væri hommi en ég fékk aldrei að heyra þær.
Svo eftir miklar pælingar spyr ég: Stefán, ertu ef til vill kona ?
(-Guð býr í garðslöngunni, amma)
Næst héldum við útá Nes til þeirra bræðra Lárusar og Hilmars, eða með öðrum orðum Lalla og Himma. Enduðum á rúntinum og að troða sjö manns til viðbótar í bílinn og Björgu "sofandi" með áletrunina "ég elska hesta" á enninu.

Á laugardaginn rauk ég uppúr rúminu eftir ágætan blund seinnipartinn og tók þá skyndiákvörðun (og ekki skyndiákvörðun, var búin að ákveða en hætt við) að fara á Lopapeysuballið á Skaganum með Guðrúnu. Hafði mig til á tíu mínútum og svo bara af stað! Fengum far hjá henni Kristínu okkar og létum sem mestu fífl á leiðinni og eymingja vinkonur hennar tvær þurftu að þola okkur.
Þetta kvöld er eitt af þeim allra bestu kvöldum sem ég hef upplifað, saman með Grundarfjarðardögunum í fyrra. Fyrir utan að ég gleymdi helvítis lopapeysunni heima og símanum mínum var stolið. Þannig að ef einhver þarf mjög nauðsynlega að ná á mig, tilkynna mér að ég sé manneskjan sem vann stóra pottinn í Víkingalottó án þess að hafa tekið þátt, þá þekkið þið mína nánustu og heimasímann. (Y)
Við Guðrún dönsuðum eins og asnar, rugluðum í fólki, tókum múvið okkar í tíma og ótíma með bleiku griffluna hægra megin og drukkum stolið áfengi. Á leiðinni heim duttum við aftur í það og fórum niðrí bæ og rugluðum í fleira fólki, enduðum heima hjá Einari (í þrísom) og pöntuðum okkur leigubíl uppí Ártúnshöfða þar sem við kláruðum tómatsósuna og ég hló eins og fífl allan tímann. (Guðrún þráði að standa - það fór með mig).
Ekki fá mig til að minnast á þykkildin daginn eftir en ég vil þakka öllum þeim sem voru með mér þetta kvöld og þá auðvitað sérstaklega henni Kristínu okkar sem ætlar ekki að hætta að standa ávallt við sitt og Guðrún mín...þarf ég að segja meira? :)
Þakka Skagamönnum fyrir frábært kvöld og skemmtun í hæsta gæðaflokki.

Skeiningar í dag gengu vel, við Björg redduðum hálf leiðinlegri situasjón með að syngja Lóan er komin við góðar undirtektir, og dagurinn var fljótur að líða. Sem er gott. Því tíminn líður hratt þegar maður skemmtir sér, right ?

Það var eitt sem ég var að velta fyrir mér. Ég er með gamla stílabók með gullkornum úr ýmsum hornum og við ætluðum alltaf að setja þau öll inn sem hlekk. En segið mér kæru lesendur, hvort viljiði frekar fá eitt gullkorn í lok hvers bloggs eða sér link ?

Eyddi öllu kvöldinu fram yfir miðnætti með mömmu og Ástu systur að þrífa allt hátt og lágt í nýju íbúðinni hennar svo það er spurning hvort maður eigi ekki að fara að sofa í hausinn á sér, í tilefni þess að klukkan er farin að ganga tvö. (farin að ganga.. hef aldrei þolað þetta, aðeins of dramatískt eitthvað finnst mér).

(ég hef aldrei skrifað svona svigamikið blogg)

Hafið það sem allra best
Eva Rún

2005-07-07T17:05:00.000Z

Jæja góðan og blessaðan daginn...
Kanski er ekki viðeigandi að segja góðan og blessaðan daginn eftir hryðjuverkaárásirnar í London í morgun. Þetta er allt svo geðbilað, sprengja upp strætóa og neðanjarðarlestir?! Þetta er svo ógeðslegt ég veit ekki hvað ég á að segja um þetta.

Talandi um þetta þá var ég að spóka mig í kringlunni í dag að kaupa algjörar nauðsynjavörur eins og stærra minniskort í Chyber shot mega pixels digital myndavélina mína, ómissandi geisladisk og bráðnauðsynlegar snyrtivörur. Þegar ég var að rölta þarna um í kringlunni fór ég að skoða World press myndasýninguna (man ekki alveg hvað hún heitir). Ég veit ekki hvort það er bara ég en þessi myndasýning hafði svo mikil áhrif á mig að ég var í algjöru sjokki eftir að hafa lesið og skoðað þetta. Ég fylltist svo miklum óbjóði af sjálfri mér, að finnast eðlilegt að fá iPod í afmælisgjöf, hafa sjónvarp og tölvu inni hjá mér og getað kvartað yfir að eiga ekki nógu margar buxur. Ég ákvað eftir að hafa skoðað þetta að fara allavega einu sinni í sjálfboðaliðastörf til útlanda.

Mitt hrós vikunnar fær hún María Védís fyrir að setja reglulega allt klinkið sitt ofan í bauk fyrir sveltandi börn í afríku. Það eru held ég ekki margir sem geta gert það sama.

En nú ætla ég að fara að hjálpa henni systur minni í eldhúsinu, og gæða mér síðan á fahitas !

Vona að þetta hafi ekki verið of alvarlegt blogg fyrir ykkur, kem með meira upplífgandi næst ;)

Kveðja Björg

P.s. Nú get ég tekið eins margar myndir og ég vil þannig að við Rúnsa ætlum að vera duglegar að taka myndir og setja inn á síðuna, kanski skipta út þessum fornaldarmyndum sem eru búnar að vera frá því að síðan byrjaði!

P.p.s. Ég fékk brúnkuklút gefins í apótekinu í kringlunni í dag og er búin að vera að hugleiða hvort ég ætti að leggja í að prófa þetta.. þannig að ég vil bara vara ykkur við að ef ég lít út eins og sebrahestur, öll út í flekkjum þá hef ég misst stjórn á mér með klútinn.

Helgin

2005-07-01T00:46:00.000Z

Vill minna fólk á að um helgina er staðurinn Ólafsvík og skal þar haldið uppi færeysku fjöri.
Ólafsvík fólk, Ólafsvík. Já, og tjald, pollajakki og SS pylsur - betri fyrir bragðið!

Ólsarinn
Eva Rún

Blogg

2005-06-27T17:18:00.000Z

Langt síðan ég hef gert þetta.. byrjað að blogga og vitað ekkert um hvað ég ætla að blogga.
Einn tveir og nú.

Helginni eyddi ég í frí í fyrsta skiptið í sumar þar sem ég er ekki búin að fá eina fríhelgi síðan prófin kláruðust, ég var beðin að vinna en þakkaði pent fyrir mig með nei-i. Ætlaði mér að sofa vel út á laugardaginn en snáðinn hér á móti hélt rækilegt partý stöðugt framundir morgun þannig það plan stóðst ekki alveg hjá mér, en þar sem ég er ekki heilög í einhverjum partýstandsmálum ætla ég ekki að velta mér frekar uppúr því.
Fór með Ástu systur og hennar tveimur börnum (asnalega orðað, æ nó.. og já, hún er orðin svona helvíti gömul kellingin) í sumarbústað fyrir austan. Planið var að taka góða göngutúra, lakka neglur, drekka gott kaffi og lesa Marie Clarie og síðast en ekki síst hafa það huggulegt í pottinum. Þegar við mættum á staðinn sást ekki í næsta mann fyrir rigningu, mér leið eins og ég væri í Noregi og inni var ískalt. Ég skellti mér strax í inniskóna og tvær hettupeysur og við kveiktum á öllum ofnum í botn og létum renna í pottinn, hugguðum okkur við það. Þegar svo loksins var búið að renna í þennan blessaða pott og við búnar að sitja undir sæng allan tímann skelltum við okkur útí og hann var skítkaldur, helvítið af honum. Ég var með gæsahúð allan tímann og gafst fljótlega upp. Það hélt áfram að hellirigna og ofnarnir neituðu að hitna.
Þótt þetta hafi allt endað frekar glatað og misheppnað var þetta samt mjög kósý. Göngutúrinn breyttist bara í tímaritahrúgu og heiti potturinn í sæng og sófa og sjónvarpsgláp. Naglalakkið og kaffið voru enn á listanum og stóðu við sitt.
Þannig eftir allt saman var þetta bara hin fínasta fríhelgi.

Ég er búin að gefast upp í ákveðinni baráttu.
Baráttunni við kríur.
Ég taldi mig alltaf þola þær svona ágætlega, get alveg labbað í svona kríuhrúgu, set bara eitthvað á hausinn á mér eða sting priki uppí loft. Ónefnd vinkona mín er svo hrædd við þær að hún fríkar ef hún heyrir hið minnsta í þeim, þótt þær séu fleiri metra í burtu. En ég var ein að labba úti á nesi um daginn og hætti mér aðeins lengra en vanalega og kríurnar byrjuðu, voru reyndar fáar, örugglega ekki fleiri en fjórar. Ég, voða híró, setti á mig hettuna og tók kríulabbið mitt. En þegar þær voru farnar að koma alveg við andlitið á mér og hættar að "kría" og farnar að krunka, skrapp hjartað í mér saman, ég öskraði (já, ég öskraði og já, ég var ein) snéri við og átti fótum mínum fjör að launa til baka. Með hjartað á fullu og skjálfandi í fótunum hringdi ég í fyrrnefnda vinkonu mína og játaði mig sigraða, ég væri skíthrædd við þessi kvikindi.

Ég verð að deila með ykkur einni sögu.
Þannig er mál með vexti að hún móðir mín á bróður sem býr í Noregi og við erum sérstakir mátar og spjöllum oft saman á MSN. Um daginn vorum við í hinu hversdagslegasta spjalli og undir lokin þegar við vorum að kveðjast sagði hann mér að á morgun færi hann á tónleika með R.E.M. . Tónleika með R.E.M.! Hann vissi greinilega ekki hvað R.E.M. er fyrir mér þar sem þetta var á svipuðum merkilegheitakvarða (ég er búa-til-ný-orð konan þessa dagana) að ég væri að fara að vinna tvöfalt daginn eftir. Ég missti mig "eilítið" yfir þessu og fór ofur-svekkt í rúmið þetta kvöld. Kvöldið eftir var ég í vinnunni og var búin að gleyma þessu þegar hann sendir mér sms að "if you believe, they put a man on the moon". Ég bað hann vinsamlegast að syngja með fyrir mig í Everybody Hurts. Það vildi svo einkennilega til að akkúrat þegar ég sendi honum það voru þeir að taka það lag. Svo herra frændi hringir í mig og leyfir mér að heyra. Þið verðið að afsaka bleiku æluna en ég settist á stól inní kompu og fékk kökk uppí nefkirtla og tár í krókana.
Mér finnst þetta ósanngjarnt.
En, lífið er víst ekki dans á rósum og maður fær ekki hvað sem maður vill, ræt?
Ég fékk allavega að heyra þá Live taka Everybody Hurts.. í símann.

Á meðan ég skrifaði þessa rosalegu sögu mína af kríunum mundi ég "Hey,já! ég ætla að blogga um þetta!" og svo aftur seinna "já, og þetta líka!" en það er auðvitað fullkomlega runnið útum nefið á mér núna.
Næst ætla ég að skrifa niður þegar ég man eitthvað svona.
Í augnablikinu kemst fátt annað í hausnum á mér en: Frakkland, Færeyskir dagar, Frakkland, Cindy Crawford sumarilmurinn, verð að taka til, Frakkland, Hrafnista, kotasæla og göngutúr. Jú, var ég búin að minnast á Frakkland??

Ég ætla að tileinka þetta blogg Jack Lemmon sem lést þennan dag fyrir fjórum árum. Hann var ástsæll bandarískur gamanleikari og er þekktur fyrir myndir eins og Some Like It Hot og Grumpy Old Men og sagði hann þessa vel orðuðu setningu sem hefur hjálpað mér í mörgum málum:
Failure seldom stops you. What stops you is the fear of failure.

Með það að lokaorðum segi ég bless og þið fáið að heyra hitt sem átti að koma núna næst.
Ha´ det bra alle sammen!
Eva Rún

19. júní

2005-06-19T17:09:00.000Z

Konur ..
Kosningaréttur..
Kjörgengi..

Mig langar í tilefni dagsins (og ekki..) að blogga hérna eina færslu um þetta margumtalaða viðhorf og ástand sem ætlar víst ekki að slakna.

Ég vaknaði fyrr en vanalega í morgun og ákvað að gera eitt sem ég er eiginleag hætt að gera, og það er að borða morgunmat heima hjá mér í rólegheitum. Á meðan ég muldi ofan í mig AB mjólk og heimatilbúið músli las ég Tímarit Morgunblaðsins þar sem ég spara að lesa Moggann þangað til ég mæti í vinnuna.
Þar las ég Pistil eftir hana Steinunni Ólínu sem var uppáhalds leikkona mín í mörg ár, með fyrirsögnina Af kúlurössum í Kaliforníu.. og verð ég að segja að ég gæti ekki verið meira sammála henni og hefði viljað orða þetta sjálf alveg eins, fyrir utan bleika hótelið sem hún gisti á í San Luis Obispo sem ég á enn eftir að gera.
Hún var allavega að tala um fegurðina sem er þarna í Kaliforníu, fjallshlíðar á hægri hönd og Kyrrahafið á þeirri vinstri, sem er síður en svo slæmt (þótt mér finnist oft best að hafa golfvöllinn á vinstri og sjóinn og kríurnar á þeirri hægri, já eða öfugt!). Í Los Angeles talar hún um að viðgerða fólkið búi. Lýtaaðgerðir þar svo algengar að flestar kellingar um og yfir fimmtugt líta eins út. Strekkt andlit og C-skáladrottningar sem fá mann til að gleyma sér í glápi. Karlmennirnir líka strektir, með ágræddan hártopp og "varirnar ber við hárlínuna". Bláhvítar tennur og stinnir kúlurassar.
Aftur á móti þegar hamborgararassinn er farinn að gera vart við sig fer maður að vita hvar maður er staddur. Og þar segir hún, og ég er fullkomlega sammála henni, að það að Íslendingar séu feitir er bara bull. Ég sjálf hef aldrei séð feita manneskju fyrr en ég fór til Ameríku. Aldrei. Ekki svona.
Og með rúsínunum mínum og AB gerlunum fór ég að velta þessu fyrir mér. Hversu geðveik við erum öll orðin? (sem er reyndar ekkert nýtt umræðuefni). Það er víst stjarnfræðilega há tala af fólki hér á Íslandi sem bíður eftir meðferð við offitu. Á sama tíma sitja ungar stelpusnótir fyrir framan sjónvarpið, horfa á nýjasta myndbandið með einhverjum kúlista með Bling og six pack og berressaðar stelpur allt í kringum sig sem eru löngu hættar að hafa blæðingar og búnar að vera undir kjörþyngd í mörg ár, niðurlægja sjálfa sig og finna ekkert annað enþau skilaboð að þetta sé eins og þær eigi að vera og þær gera allt til að vera svoleiðis.
Og nú spyr ég sem gömul útbrunnin kelling, hvar er millivegurinn??
Það er rætt um áhrifin sem þessi brjálaða kynímynd er farin að hafa á ungt kvenfólk, svo er spurningakönnun í Fréttablaðinu um hvort Íslendingar séu orðnir of feitir og yfir helmingur af þjóðinni svarar því játandi.
Talandi um Fréttablaðið þá einfaldlega verð ég að skjóta einu inní.
Ég las snemma í síðustu viku litla grein eftir konu sem var örugglega komin ágætlega yfir sextugt og var ekki þekkt fyrir annað eða meira en að hafa alltaf verið Reykvíkingur og greinilega að skipta sér mikið af öðrum og skoða mikið það sem er í kringum sig. Hún sagðist hafa verið á Laugarveginum um daginn, og frá Kjörgarði að einhverju, ég man ekki hvað, hafi hún talið 9 konur yfir kjörþyngd. Allar væru þær í síðbuxum og "þessum forljótu flíspeysum sem virðast vera nýi þjóðbúningur kvenna". Allar erum við með ljót gróf gleraugu ef sjónin gerir þörf á því, og með ljóta, stutta og kallalega klippingu. Við erum engan veginn eins og stúlkur voru þegar hún var ung, höfðu sig til þegar þær fóru niður í bæ og vorum í kápum og fínum skóm. Við nennum engan veginn að hugsa um útlitið, erum feitar og ljótar í flíspeysum og smekklausar. Kallarnir eru þó skárri, þeir eru allavega ekki feitir.
Fréttablaðið viðurkenni ég er eitt af því sem ég kemst illa af án í gegnum einn dag (illa af án?) en þetta fannst mér algerlega tilgangslaust og bara til leiðinda. Ég myndi kvóta í þessa grein ef mamma væri ekki búin að henda blaðinu. En persónulega, voru þetta skoðanir einhverrar kellingar útí bæ (biðst velvirðinar á orðalagi mínu ef ömmubarn hennar les þetta) sem vill helst bara vera með leiðindi og láta í sér heyra fyrir eitthvað neikvætt. Mér finnst til dæmis allir strætóbílstjórar vera eigingjarnir og frekir fávitar sem ætti að banna í hringtorgum, en ég hef það kannski soldið fyrir mig og mína bara.

En ég býst fullkomlega við að nú sé ég farin að pissa í skóinn minn með þessu bloggi svo ég er að hugsa um að hætta núna og fá mér bara meira kaffi.

Hrósið að þessu sinni fær hún Ásta Guðmundsdóttir, systir mín, fyrir að vera einfaldlega best í heimi. Spaðann... bróðir ! ;)

Þangað til næst
Eva Rún

Yfirlýsing

2005-06-07T21:47:00.000Z

Í tilefni þess að við erum búnar að setja persónulegt met í bloggleysi þá ætlum við að deila með ykkur einum stórfréttum.

Við undirritaðar, Eva Rún og Björg leggjum land undir fót, þann 31. júlí og stefnum á Frakkland, á bæ sem heitir Nice og ku vera ansi indæll.

Við ætlum okkur að læra tungumál infæddra og dvelja þar í fjórar vikur. Við munum vera í gistingu hjá franskri fjölskyldu í góðu yfirlæti, drekka gott kaffi á litlu frönsku kaffihúsi, klæðast röndóttum síðermabolum og fara á ströndina eftir skóla.

Uppá þetta hljóðar þetta :

"EF í Nice er lítill skóli og því mjög persónulegur. Í skólanum eru loftkældar skólastofur, bókasafn og kaffihús. Skólinn hefur nýlega verið tekin í gegn og er mjög vel staðsettur eða í 5 mínútna göngufæri við ströndina og iðandi mannlíf. Í Nice sem er við Frönsku Rivieruna er afslappað andrúmloft. Borgin er þekkt fyrir sól, tær-bláan sjó, glæsilegar búðir og ljúffengan mat. "

Takk fyrir okkur og við lofum mun öflugara bloggi á næstu dögum!

Les pommes
Björg og Eva Rún

Próflestur

2005-05-16T23:57:00.000Z

Ég er búin að komast að því að allt getur verið skemmtilegt og fræðandi, meira að segja jarðfræði!

Eva Rún

Þegar Eva Rún fékk six-pack

2005-05-09T13:26:00.000Z

http://www.forvitni.net/openlink.php?id=9485

Segir allt sem segja þarf!

2005-05-07T19:16:00.000Z

Stress, kvíði, lestur, tyggjóát, hálsrígur, bakverkur, glósur, draumórar, rúsínur, David Gray, svefnleysi, fáránlegt skap, kaffi, ilmkerti, göngutúrar, Þjóðarbókhlaðan, ullarsokkar, nennuleysi, óþarfa áhyggjur, hlátursköst, pirringur, væntumþykja, sólskin, fuglasöngur, túlípanar, tilhlökkun, vatnsdrykkja, ótilhöfð, náttföt, grænt te, tímaeyðsla, samviskubit, þreyta.. pælingar...

Próf

Eva Rún

Síðbúið afmælisblogg

2005-05-02T17:16:00.000Z

Þegar ég kom heim í gærkvöldi neitaði netið mitt að virka sem ýtir enn meir og aftur undir það að ég fari niðrí Síma og nauðgi einhverjum í augað.

Annars er þetta blogg tileinkað honum Magnúsi Inga vini mínum sem tók það stóra skref í gær að verða nítján ára. Mér var boðið í opið hús heima hjá honum þar sem 6íJazz spiluðu víst fyrir eyru nærstaddra og mikið var um gleði og kátínu en þar sem hjúkrunarfræðingurinn á deild F3 á Hrafnistu hringdi til mín á hádegi og bað mig að taka aukavakt gat ég því miður ekki verið með í þeim skemmtilegheitum.
Við tókum aftur á móti bíltúr á RauðaLjóninu mínu um kvöldið og verð ég að segja að hann Magnús minn er einn sá allra mesti snillingur sem ég hef á ævi minni kynnst. Ég átti oft erfitt með að höndla það að keyra, hlæjandi eins og fáviti og langaði helst bara að leggjast niður og slefa. Og Maggi kallinn sallarólegur að semja lög about a man who is so crazy that he wants to have my baby but actually he is too lazy..but he wants to **** my baby!
Allaveganna, Maggi minn þú færð allt mitt hrós og hlýju og vil ég enn og aftur óska þér til hamingju með afmælið!
Með það er ég farin að lesa Njálu, glósa ensku.. já eða fara í ræktina!

Þangað til næst
Eva Rún

Maður á alltaf að segja það sem manni finnst

2005-04-30T16:06:00.000Z

...það segir mamma mín líka að minnsta kosti!

Ég var í vinnunni áðan og þar sem var ekkert að gera fór ég út á svalir og reyndi að rýna í þá sól sem skein á þessar líka ó svo skítugu svalir og sat ég þar og þóttist lesa Njálu. Þegar ég kom inn voru þær nokkrar kellingar að horfa á sjónvarpið á þátt sem ég fann út að var um Verzló, í tilefni að hann er orðinn hundrað ára (eða eitthvað?). Þarna voru þekktir aðilar sem voru nemendur í Verzló að tjá sig sem og skólasjórinn. Ég verð að segja að mig langaði að æla bleikri ælu í klofið á mér.
Þau létu eins og Verzló væri eini skólinn í heiminum, sérstaklega eini framhaldsskólinn sem hefur það sem kallast félagslíf. Hvað þá nemendamót og leiksýningar, ræðulið og lið sem vinnur í Gettu Betur. Allir á Íslandi sem eru eitthvað þekktir eða frægir voru í Versló. Þessi staður er bara himnaríki á jörðu og félagslífið er það öflugt að dagurinn er ekkert alminnilegur nema maður sé kominn heim í fyrsta lagi klukkan tíu á kvöldin.
Hver og einn hefur hlutina eftir sínu sniði og öll erum við nú misjöfn eins og blómin eins og maðurinn sagði hér um árið, og verð ég að segja að ég uppgötvaði endanlega á föstudaginn að ég gæti ekki verið á betri stað en í Kvennó. Ég er handviss um það að dimmiteringin í Verzló er ekki nálægt því að vera eins persónuleg og í Kvennó. Á föstudaginn komu Línur Langsokkur, bleikir pardusar, bjórar, Grílur og sjóræningjar uppá svið í Uppsölum og kvöddu kennarana sína. Þau voru eins og venjan er með einhver smá atriði og voru með ljóð fyrir hvern kennara. Oft var þetta þannig að þau nafngreindu ekki aðilana en maður fattaði strax um hvern þau voru að tala. Ég sjálf, kjúklingurinn, sat út í sal með kökkinn í hálsinum og tárin í krókunum allan tímann. Fyrir utan nú það að þau voru að kveðja og eru að fara að hætta í skólanum, þá var þetta svo persónulegt til allra kennaranna. Björk sem er ekki kennarinn okkar heldur mamma okkar allra, Ingveldur sem er svo fín frú að hún fékk baðbombu og sturtusápu og Elísabet sem er heldur ekki kennari heldur "ein af okkur" og fór að gráta.
Þannig að ég komst endanlega að því (var reyndar búin að gera það oft áður) að Kvennaskólinn er 100% staðurinn fyrir mig, og þótt ég hafi verið og sé alltaf að fussa og sveia (sveia?) yfir Verzlingum sem taka með sér auka skó í poka til að nota í strætó.. þá er það bara fínt ef þau fýla það, right?

Ég var að velta fyrir mér áðan varðandi hrós. Hrós er til af mörgum toga og er ég þessi kjúklingur eins og ég minntist á örfáum línum ofar, að ef ég fæ hið minnsta hrós þá roðna ég niður í brækur og veit ekkert hvað ég á að segja. Ég er búin að fá tvö einkar skemmtileg og sérstök hrós á undanförnum tveimur dögum.
Ég vaknaði í gær og það fyrsta sem ég sagði var
"Það er brjálæðislega gott verður!"
Einkar vel útlítandi aðili sem lá við hliðina á mér sagði þá:
"Þú ert brjálæðislega sæt. Þú ert gott veður!"
Í vinnunni í morgun fékk ég að heyra að ég væri "örlát húsmóðir".

Svo ég er gott veður og örlát húsmóðir, ekki slæmt..?

Hrós dagsins fær svo maður sem tók sig til í dag og kom uppí vinnu til mín, þvoði bílinn minn að utan sem innan, bónaði hann og djúphreinsaði sætin og fyllti bensíntankinn.
Hann Bjarki minn er bara eitt það allra mesta gull sem ég hef kynnst og ekki af því hann þreif bílinn minn og keypti fyrir mig bensín án þess að ég hafi beðið um það.
Hann hefur gefið mér svo mikinn helling.. og nú er ég orðin orðlaus.
Bjarki, ÞÚ ert gott veður!

Með það er ég farin að lesa Njálu.. í góða veðrinu.. pu..
Eigið góða helgi
Eva Rún

2005-04-29T14:55:00.000Z

Ég og Eva Rún í ræktinni:

Tónlistin í botni í salnum og allir þurfa að öskra sín á milli til þess að geta haft einhver samskipti.

Björg kallar á Evu Rún: Ohh mér er svo illt í brjóstunum!!
Eva Rún kallar til baka: Æjj, er það eitthvað sérstakt??
Björg kallar: Ég veit ekki þetta er svona eins og þegar maður
Tónlist stoppar
Björg æpir ... BYRJAR Á TÚR

Við skellum uppúr og tónlistin byrjar aftur...

Eva Rún æpir eitthvað óskiljanlegt á Björgu sem Björg mistúlkar
Björg æpir til baka: Haha mér heyrðist þú segja...
Tónlist stoppar
Björg æpir... HVERNIG ERTU Í HENNI??

Blíðveður og barátta!

2005-04-26T18:35:00.000Z

Þá er kosningavikan runnin upp og aldrei hef ég séð jafn harða baráttu en nú ! Nefndirnar keppast við að toppa hvor aðra og það er ekkert nema blóð sviti og tár sem gildir.
Það er allavega alveg svaka skemmtileg stemmning núna í skólanum og ég held að maður komist ekki frá einni byggingu í aðra án þess að vera næstum drukknaður í súkkulaði, kóki og snúðum. Og ekki skemmir góða veðrið. Í dag var búið að koma upp trampólíni og grillaðar pulsur og allir úti að skemmta sér í svaka fílíng, enda var mjög mikil píníng að sitja inn í kennslustofunni og horfa á alla úti í góða veðrinu.
Annars eru prófin að nálgast óhuggnanlega hratt og þrjár vikur teknar í einangrun með bókum og leiðindum. En maður lifir það vonandi af eins og flest annað og flýgur svo út í sumarið eins og fiðrildi að koma úr púpunni í fyrsta sinn (var þetta ekki fallega ljóðrænt hjá mér?).

Jæja gangi ykkur vel í öllu saman,

Baráttukveðja,

X - Björg í Listanefnd

P.s. Hvað varð um commentkerfið?

2005-04-24T19:54:00.000Z

Ég átti einkar skemmtilegt samtal við hana Björgu mína um daginn þegar við vorum að fara í göngutúr í einu af þessum góðu veðrum sem hefur leikið við landann undanfarið. Ég stóð í forstofunni heima hjá mér og hún úti á götu.
Hljóðar það svo:

Eva Rún = Er kalt??
Björg = Neee, ekkert svo.
Eva Rún = Þarf ég húfu?
Björg = Ekki ef þú ert með vettlinga.
Eva Rún = Viltu að ég láni þér vettlinga?
Björg = Nei takk, ég er með húfu!

Ég veit ekki af hverju en mér fannst þetta eitthvað fyndið.
Sem sagt, það er nóg að vera með annaðhvort vettlinga eða húfu.

Ég var að velta fyrir mér um daginn þegar ég sjálf sagði að ónefnd manneskja væri einkar ,,ókynþokkafull(ur)" hvort það sé rétt orðað. Þegar maður er ekki kynþokkafullur, er maður ekki frekar kynþokkatómur heldur en ókynþokkafullur ?

Spurning dagsins.
Hver sagði eftirfarandi:
,,Ég er ekki maður. Ég er dínamít."

Meira næst
Eva Rún

2005-04-24T19:53:00.000Z

nokkrar nýjar myndir komnar, jeeiei....

kveðja Björg

P.s. nýtt Blogg frá Evu Rún væntanlegt!

P.p.s. X Eva rún í auglýsingarnefnd!
p.p.p.s. X Björg í listanefnd

Yeah, aaight!

Björg bíónörd

2005-04-23T15:09:00.000Z

Ég er hér með búin að gerast bíónörd. Ég er búin að stunda bíó svo grimmt núna að það hálfa væri nóg, allavega á mínum mælikvarða þar sem ég var einn stór slappleiki uppálaður hvað varðar bíómyndir. En þar sem ég er búin að vera svona svakalega dugleg ákvað ég að gerast bíómyndagagnrýnandi... gagngrýnandi? Hvernig sem það er skrifað...

Hide and Seek:
Spennutryllir eins og hann gerist bestur! Nei kanski ekki alveg..en spennitryllir þó. Í heildina litið fannst mér þessi mynd soldið týbíst og ég varð fyrir solitlum vonbrigðum með endann og hann Robert DeNiro.En annars var þetta hin fínasta dægrastytting og ef þið viljið skella ykkur á eina ágæta mynd í bíó þá farið þið á Hide and Seek.

Sincity:
Blóðsúrhellginar(?), flottar stelpur, gult illalyktandi skrýmsli og töffarar á flottum bílum. Já, það er góð lýsing á þessari mynd, en hún er nú samt alls ekki þessi týbíska mynd. Þetta er töff mynd í alla staði, svarthvít þó að smá litir koma stundum fyrir. Minnir soldið á KillBill hvað varðar afhausanir og blóðspýtingar. Já vitiði ég á soldið erfitt með að lýsa þessari mynd, en ég mæli nú samt með henni, hún er mjög góð. Töffaramynd með meiru.

Napoleon Dynamite:
Jesús Kristur... Þetta er ein sú allra fyndnasta í bransanum. Ég hef sjaldan hlegið jafn mikið í bíó! Kanski er þetta bara minn aulalegi húmor, en mér fannst nú flestir í salnum eiga bágt með sig. Napoleon Dynamite er um strákinn Napoleon Dynamite sem er sá allra nördalegasti knapi sem ég hef séð svo maður tali ekki um alla karakterana í kringum hann sem eru bara hrein snilld. Úff, ef þú vilt fara í bíó...farðu á Napoleon!

Takk fyrir mig,
Kv Björg Bíó

Hótelbruni : Ástarfundur orsök eldsins

2005-04-21T11:26:00.000Z

París
31 árs gömul kona hefur viðurkennt að hún gæti hafa í ógáti kveikt í Hotel Paris Opera sem brann til kaldra kola aðfaranótt föstudagsins.
Konan hafði farið til fundar við unnusta sinn sem vann sem næturvörður á hótelinu og kveikt þar á kertum. Þegar þeim sinnaðist, að hennar sögn vegna ölvunar unnustans, rauk hún út í fússi og fleygði fötum á gólfið án þess að hirða um hvar þau lentu.
Tala þeirra sem létus í brunanum er komin upp í 24 en 27 liggja enn á sjúkrahúsi.

Svekk ?!

Tilviljun?

2005-04-12T09:43:00.000Z

Ég er búin að komast að því að allavega ég er sú týpa sem fær eitthvað í hausinn og ætlar að blogga um það ( ég er alltaf að tala eitthvað um blogg .. ? ) og verð þá að setjast strax niður og koma því frá mér.
En fokk it, einn tveir og nú.

Í gær var ég á leiðinni heim úr Baðhúsinu. Ég var ein að keyra og það var stór flutningabíll fyrir framan mig sem keyrði mjög hægt. Ég blótaði honum í sand og ösku og þegar hann beygði þar sem ég geri oftast, hélt ég áfram og keyrði þar sem var bein leið og enginn á undan mér og ég gat verið alveg í friði á veginum, ,,átti veginn". Ég var að hlusta á eitthvert skemmtilegt lag í útvarpinu, með það hátt stillt og söng af öllum lífs og sálar kröftum og heyrði ekkert annað nema lagið og sjálfa mig góla. Það var engin umferð nema einhver smá mótumferð, og eftir einhvern tíma áttaði ég mig á því hversu hratt ég var farin að keyra. Ég veit um strák sem var að keyra akkúrat á sama stað á mjög svipuðum hraða, sem missti stjórn á stýrinu og rauk útaf og sögurnar voru ekki öfundsverðar.
Þarna fór ég að hugsa: Hér er ég að keyra, ég er að keyra alltof hratt og hátt yfir hámarkshraða, ég átta mig fullkomlega á því, en samt geri ég það. En mér finnst það ekki allt í lagi. Af hverju er ég samt að gera það - akkúrat núna ?
Og ég fór að velta því fyrir mér, af hverju gerir maður þetta? Maður er fullkomlega meðvitaður um að maður er að keyra alltof hratt, hefur ekki (það hefur enginn) efni á því, og ef eitthvað gerist, þú missir stjórn á bílnum eða einhver kemur á móti þér af einhverjum ástæðum og á sama hraða, þá er ekki mikið eftir af þér.
Samt, samt gerir maður þetta. Keyrir eins og fáviti "af því ég er að flýta mér". (já, eða ekki?)

Í þessum pælingum mínum ákvað ég að þetta skyldi ég blogga um.

Þegar ég kom heim var fólkið að horfa á sjónvarpið og mamma búin að vera að bíða eftir mér því við ætluðum að borða saman. Ég labbaði framhjá sjónvarpinu og inní eldhús og gerði grín að yfirvaraskegginu á kallinum sem var verið að taka viðtal við í sjónvarpinu.
Mamma fór að segja mér frá þessum þætti sem var verið að sýna (sáuð hann eflaust mörg). Ég sá ekki byrjunina en sagan var sem sagt sú að það voru tvær stelpur á mínum aldri á leiðinni í sumarvinnuna sína, fyrsta daginn. Það var 1989 að mig minnir (þær fæddar ´70) og þær voru á ljósblárri bjöllu. Einhversstaðar í miðbænum lentu þær í árekstri við strætó. Önnur þeirra dó og hin klipptist næstum því í tvennt um mittið.
Þátturinn var sem sagt um stelpuna sem lifði, sem í dag er rúmlega þrítug, og mömmu hennar sem hefur barist í mörg ár með henni. Stelpan heitir Hrafnhildur og er illa mænusködduð. Mamma hennar er eitthvað læknisfræðilega menntuð og er búin að þrjóskast við að hjálpa dóttur sinni í öll þessi ár. Það hafa verið gerðar ótal aðgerðir á Hrafnhildi, kínverskur skurðlæknir kom hingað frá Kína og þær eru búnar að fara út um allan heim.
Hún er búin að vera í hjólastól en getur stigið einhver skref núna. Hún var í dái fyrstu sex vikurnar og þegar hún vaknaði var hún heyrnalaus og mállaus. Mamma hennar aftur á móti áttaði sig á því að hún gat ennþá lesið, þannig hún skrifaði og skrifaði fyrstu mánuðina. Hún talar núna, en á erfitt með það.
Hún sýnir ekki miklar tilfinningar og einhvernveginn gerir bara hlutina. Ég var akkúrat búin að vera að hugsa það og svo fór hún sjálf að tala um það, hún hafi aldrei grátið og aldrei hlegið eftir slysið. ,,Maður grætur bara inní sér", sagði hún, (þá fór ég að gráta) ,,sem getur oft verið mjög erfitt, því maður er kannski í hrókasamræðum við einhvern og maður er hágrátandi og enginn tekur eftir því".
Einn árekstur og lífið hennar er algerlega breytt og "ónýtt" ef ég leyfi mér að vera djörf. Allt sem hún hefur misst af, öll Stuðmannahoppin sem hún hefur getað verið búin að taka, ferðalögin sem hún hefur getað farið í (og þá ekki til að liggja á læknisborði), allir strákarnir sem hún hefur getað orðið skotin í.
Og ekki má gleyma því, að lífið hennar eru endalausir erfiðleikar, hún var eins og grænmeti fyrst eftir slysið og líkaminn á henni er engan veginn í lagi, að vinkona hennar dó. Það persónulega finnst mér alveg nóg og alltof mikið. Enda sagðist hún fyrst ekki hafa fattað það, fannst hún hlyti að vera þarna einhversstaðar.

Mér fannst mjög sérstakt að þetta var það fyrsta sem ég sá og fór að gera meðan ég borðaði ýsuna mína og karteflurnar, akkúrat komin úr þessum djúpu pælingum mínum.

Og nú hef ég ákveðið, eins og örugglega allir sem sáu þetta, að ég ætla að fara 100% eftir umferðarreglum og keyra eins og manneskja.

En þarf maður eitthvað svona, einhverja svona hræðilega sögu sem snertir við manni, til að fatta þetta? Ég held maður sé ekki í lagi, að þurfa nokkurn veginn að fá sjokk til að átta sig á aðstæðum - sem samt sem áður eru svo augljósar og svo nálægt okkur.

Svo ég fer aftur að búa til lífsmottó og það er einfaldlega að haga sér eins og manneskja og taka engu sem sjálfsögðum hlut. Það getur allt gerst, og líka fyrir mig og líka fyrir þig. Reglan um að koma til dyra eins og maður er klæddur gildir samt ennþá.

Með það er ég farin að fá mér kaffi
Þökkum fyrir það sem við eigum og förum vel með það
Eva Rún

2005-04-09T19:36:00.000Z

Ég er komin á það skeið að ég hugsa alltaf "Jæja Eva Rún, drullastu nú til að fara að blogga!" En svo sest ég við skjáinn og finn ekki neitt til að skrifa um. Og hefur þetta átt sér stað fjári oft undanfarna daga og jafnvel vikur. Þannig er mál með vexti að netið mitt var bilað í einhvern mánuð og þá iðaði ég í fingurgómunum með helling af einhverju sem mig langaði að deila með ykkur, en ekki gat ég það með ekkert internet.

Þannig að ég er að pæla í að segja ykkur frá lítilli grein sem kom í Moggann í fyrravor, nánar tiltekið þegar ég kom úr vorprófinu í stærðfræði 6.maí (stúdentsprófinu nota bene). Ég ætlaði alltaf að blogga um hana þá á Eplabökunni góðu en varð aldrei neitt úr því og ég er búin að vera með hana hérna hjá mér síðan og einhverra hluta vegna tími ekki að henda henni.
Hún segir frá elstu konu heims (þá) sem fagnaði 116 ára afmælisdegi sínum daginn áður. Var fyrirsögnin "Aldrei kynnst öðru en erfiði" og verð ég að skrifa aðeins úr þessu:
Hún [Hanna Barísevitsj] fæddist 5.maí 1888 í þorpinu Buda, skammt austur af Minsk í Hvíta-Rússlandi, og voru foreldrar hennar fátækt bændafólk. ,,Frá barnæsku hef ég aldrei kynnst öðru en erfiðisvinnu", sagði Barísevitsj, sem hvorki hefur lært að lesa né skrifa. Hún vann á samyrkjubúi til 95 ára aldurs, en þá flutti hún til dóttur sinnar, sem er 78 ára, skammt frá Minsk.
[svo kemur það sem mér þykir svo merkilegt]
Barísevitsj lifði byltingu bolsévika, báðar heimsstyrjaldirnar og hrun Sovétríkjanna. Versti tíminn fannst henni valdatíð Stalíns, þegar eiginmaður hennar, Ippolít, var lýstur ,,óvinur fólksins" og gefið að sök að hafa spillt samyrkjubúinu. Hann var handtekinn og fluttur til Síberíu og síðan hefur ekkert til hans spurst.
Barísevitsj ól ein upp börnin sín þrjú og í seinni heimsstyrjöldinni fór hún oft með fjölskylduna út í skóg og faldi hana fyrir nasistum. Hún á orðið erfitt með gang, en þarfþó ekki stuðning. Stundum kveðst hún fá hjöfuðverk og sjónin sé farin að dala ,,en annars amar ekkert að mér".
Hún þakkar erfiðum langan aldur sinn. Föðuramma hennar náði 113 ára aldri. Hún borðar einfaldan mat, heimagerðar pylsur, svínafitu, mjólk og brauð. Nína dóttir hennar segir móður sína matarlystuga, hafa sterka skapgerð og mjög sterkar taugar. ,,Á langri lífsleið hefur mér lærst að það er ekki þess virði að stökkva upp á nef sér og taka alla hluti nærri sér," sagði Barísevitsj.

Ég hefði auðvitað allra helst átt að blogga um þetta þegar ég las þetta, en þá einmitt vorum við að læra um fyrri og seinni heimsstyrjaldarinnar sem var einmitt næsta prófið okkar, bölva samyrkjubúum og Stalín og nasisma.
Ég veit ekki hvort hún Hanna okkar er á lífi ennþá, en allavega er mynd af henni hér og finnst mér hún hið sætasta gamalmenni. Hún hefur líklegast fleiri sögur að segja en margir sem ég þekki.

Ég áttaði mig á því í dag að það eru fjórar vikur í prófin og sex vikur þangað til við útskrifumst. Og þá erum við búin með annan bekk og komin í sumarfrí. Og sex vikur lömbin mín, skal ég segja ykkur, er ekki æði mikið.
En sumarið reyndar hljómar bara uppá skeiningar og böðun á elliheimili, í samstarfi við Björgu og gæti það ekki verið betra. Færeyska daga og Grundarfjarðarhátíð og hver veit nema sólin verði sleikt í öðrum löndum. Ég hlakka mjög til sumarsins og verð ég að viðurkenna að ég hlakka til að byrja að vinna. En að sama skapi hlakka ég líka mjög til að byrja aftur í skólanum í ágúst og fara í 3.FS.

Undanfarnir dagar hafa aðallega snúist um ritgerðasmíð, grímuballstjútt og landafræðilestur í grímubúningnum daginn eftir, sem var búningur pappírspésa. Blótanir útí stöðumælakerfi Reykjavíkurborgar og bensínverð.

En ég er að hugsa um að fara að gera eitthvað af viti annað en að sitja hér fyrir framan skjáinn og þykjast hljóma eitthvað gáfulega.

Að lokum vil ég kjósa hrós dagsins/vikunnar/bloggsins og er það hún Kristín Lilja sem á þetta hrós fyllilega skilið og er ein af ótrúlegustu manneskjun sem ég hef kynnst.

Njótið helgarinnar
Eva Rún

2005-03-31T16:45:00.000Z

Hi my name is Björg and i´m snug as a bug in a rug (notaleg eins og björn í híði). I´m keen as mustard and dead as a doornail.
Are you drunk as a lord or sober as a judge?

Páskaævintýri

2005-03-28T14:13:00.000Z

Einu sinni var lítill páskaungi sem var alltaf svo hræddur við allt og alla. Einn daginn hitti hann stóra mús. Hann sagði við músina: "Æji stóra mús, geturu hjálpað mér. Ég er svo lítill og gulur og er svo svakalega hræddur við allt og alla. Hvað get ég gert?" Stóra músin var nú ekki lengi að hugsa sig um og sagði svo: "Litli páskaungi, auðvitað ferðu í sólbað og borðar eins og þú getur í þig látið! Það leysir öll heimsins vandamál." Litli guli páskaunginn varð svo hryllilega glaður að hann hoppaði niður í fjöru og synti til kanaríeyja. Hann lá á ströndinni í tvær vikur og borðaði eins mikið og hann gat af ís og pulsum. Þegar hann svo kom aftur heim hljóp hann til stóru músarinnar og sagði: "Sjáðu mig, núna er ég fínn og flottur!" Þá sagði stóra músinn: "Haha jáá þú ert núna fínn og flottur og búinn að breytast í PÁSKAEGG og nú ætla ég að booorða þig!!"

Þetta var páskaævintýri í boði Bjargar, þið megið ráða hvernig það endar. Takk takk og gleðilega páska!

Skilaboð

2005-03-21T21:14:00.000Z

Eins og þið hafið líklegast tekið eftir ásamt okkur eru athugasemdir frá fólki sem annaðhvort segir ekki til nafns eða augljóslega lýgur til um nafn.
Við viljum koma því á framfæri að það er ekkert mál fyrir okkur að finna IP tölur sem segja til um hverjir kommenta hvað og við erum búnar að athuga þetta og vitum hvaða einstaklingar þetta voru. Við höfum ákveðið að gera ekki mál útaf þessu nema sömu einstaklingar haldi þessu áfram.
Við vildum einnig koma því á framfæri að ef einhver mórall skapast útaf nafnleysi og bloggum um mál sem við höfum verið að tjá okkur um, og fólk getur ekki sagt skoðanir sínar undir nafni og er að ljúga uppá aðra þá ætlum við að hætta með þessa síðu. Það var tæpt um daginn, við snældur vorum svo pirraðar á þessu að við vorum næst því að hætta alveg en við lögðum saman þrjá og níu og fengum út að ef fólk veit að það er ekkert mál að finna hverjir þetta eru, þá myndi fólk mjög líklega hætta þessu. Við viljum bara að fólk komi til dyra eins og það er klætt.
Við viljum ekki skapa einhver leiðindi útaf þessu en viljum bara hafa þetta á hreinu.
Annars lofum við að gera meira skemmtilegt á þessari síðu og vera mun öflugri í blogginu.
Takk takk
Kveðja
Eplin Eva Rún og Björg

Pæling

2005-03-20T12:03:00.000Z

Hefur einhver séð þáttinn Reykjavíkurnætur, sem sýndur er á stöð tvö? Ef svo hvernig finnst ykkur hann?

Seinasta föstudag (idol föstudaginn) þá ákvað ég að kíkja á þennan nýja Íslenska "grínþátt" og hlakkaði til að sjá hvort að okkur Íslendingum tækist það að gera fyndna og skemmtilega gamanþáttaseríu.
Því miður verð ég að segja að ég varð fyrir frekar miklum vonbrigðum. Mér fannst allur þátturinn bara algjört kjaftæði og hafði því miður ekki mikla þolinmæði í að sitja og horfa á drukkið fólk á bar, hvað þá morguninn eftir í þynnkunni. Mér fannst þetta allavega frekar asnalegt og óspennandi allt, kanski er það bara ég!

Ég hef líka verið að velta aðeins fyrir mér sjónvarpsefninu núna. Það virðast allir þurfa extreme þetta og hitt þessa dagana. Ég fór að pæla í því hvað það eru margir þættir í gangi núna í þessum pælingum, svona útlitspælingum.

Fyrsta lagi auðvitað Extreme Makeover, það er auðvitað bráðnausynlegt ef maður er með skakkt nef að kippa því í lag og náttúrlega þegar maður er kominn á skurðarborðið annars vegar sakar ekki að fá sér brjóstastækkun, fitusog, sílíkon í varir, hækka kinnbeinin og strekkja aðeins á húðinni og taka augnpokana undir augunum í leiðinni. Því auðvitað er maður alger lúser ef að maður lítur ekki út eins og Britney Spears þessa dagana.
Jæja þegar það er búið væri ekki gott að fá Qeer eye for a straight guy í heimsókn og laga íbúðina og gera mann fínann?
Já og væri ekki líka gott þegar allt þetta er komið í lag að fá svo Pimp my ride til að gera bílinn eins og hann ætti að vera nú til dags, með fimm sjónvörpum, tölvu, mp4 spilara og últra túrbó mögnurum í skottinu?
Eftir allt þetta er maður þá ekki tilbúinn í að taka þátt í Americans next top model eða þá The swan?
Það er líka allt í lagi að fitna soldið eftir það því þá fær maður bara "You are what you eat" eða "The biggest loser" í heimsókn og megrar sig aftur.
Á meðan maður er upptekinn í þessu öllu getur maður bara fengið "The nanny" í heimsókn ef maður á börn til að sjá um þau.

Ég veit ekki um ykkur þá er ég alveg að kafna í þessu öllu, sumt af þessu er alveg skemmtilegt sjónvarpsefni en er þetta ekki orðið soldið bilað? Allavega stend ég mig stundum að því að hugsa... "Hmm það væri nú fínt að fara í extreme makeover og laga aðeins hökuna eða rassinn"

Svo þessar fermingar, 13 ára krakkar að fá tölvur, iPot, sjónvörp, DVD og 300 þúsund kall í þokkabót og finnst það bara ágætt?
Svo er maður að sjá 10 ára stelpur með litað hár í g-streng og 15 000 króna gallabuxum.

Kanski er þetta soldið ýktað hjá mér en ég verð nú samt að játa að ég pæli stundum í því hvert heimurinn sé að fara.

Hvað finnst ykkur?

-Björg

Afmælisblogg

2005-03-12T21:32:00.000Z

Ég var beðin um afmælisblogg og hér kemur það Helga mín :)

Já það er rétt, fyrrum ungfrúin hún Björg er ekki ungfrú lengur, nei, á fimmtudaginn varð hún frú. Komin almennilega í fullorðinna manna tölu, gæti ekki verið eldri, fjárráða, sjálfráða og komin á gjafaraldurinn eins og kærastan hans afa komst svona skemmtilega að orði (það þýðir að pabbi má gefa mig til annars manns, sem sagt má gifta mig). Já, ég má sem sagt bara gera allt í heiminum núna, nema kanski kaupa áfengi á Íslandi og fara í forsetaframboð. Það getur líka beðið, já allavega þetta seinna!

Afmælisdagurinn minn var nú heldur betur óvæntur, ég bjóst ekki við neinu og hélt að ég yrði að læra undir stærðfræði allan daginn en sem betur fer kom annað á daginn. Fyrsta gjöfin var dósaopnari frá honum Dabba, mjög hjartnæm gjöf. Eftir skóla þegar ég kom heim fór ég upp í herbergið mitt var þá ekki elskan mín hún Eva Rún búin að taka allt til (herbergið mitt var á hvolfi) og skilja eftir rós, pakka og æðislegt bréf á rúminu mínu. Já ég held að það var toppurinn á deginum. Eftir það fékk ég nokkrar góðar heimsóknir og mjög skrýtið og skemmtilegt (?) afmælissímtal frá einhverjum róna út í bæ. Dagurinn endaði svo bara með æðislegum mat og rólegheitum.

Já þetta var nú bara mjög skemmtilegt afmæli og ég held að gjöfin sem stóð uppúr var rauð paprika og tyggjó frá honum Ívari, mjög nytsamleg gjöf! :)

Jæja þetta var afmælisblogg vikunnar, og nú þegar það er ekki eins mikið að gera hjá mér skal ég heita því að blogga meira!

Afmæliskveðja,

Frú Björg

Tattoo

2005-02-28T16:03:00.000Z

Er einhver sem er reyndur eða veit eitthvað um 69 tattoo stofuna á Laugarvegi ??

2005-02-16T20:58:00.000Z

Mér finnst alltaf frekar leiðinlegt þegar ástandið á þessari síðu er orðið þannig að nýtt blogg birtist þegar einhver er búinn að rassskella okkur (með þremur essum) og heimta nýtt blogg.
En það verður þá bara að hafa það.
Ætli ég eigi ekki eftir að sjá aðeins meira um blogg næstu daga þar sem óðfluga styttist í leiksýningu Fúríu og Björg upptekin við það.

Í gær fékk ég "Mig langar svo að vera í tíunda bekk!" kast. Talaði svo við Hildi og Björgu seinna sama dag og þær voru alveg sammála mér. Ekki það að ég sé ekki að njóta þessa tíma núna, alls ekki, þetta var bara svo öðruvísi. Mig langar að fá að upplifa eina viku í tíunda bekk, ég get ekki alveg sagt hvað það er. Hér með vil ég þakka öllum sem voru með mér þessi ó svo skemmtilegu ár sem samt sem áður áttu það til að taka feiki djúpar dýfur oft á tíðum. Ég jafnvel deili með ykkur eftirminnilegum stundum síðar.

Ég var að koma úr Baðhúsinu. Fór líka í gær og fyrradag, og alla þessa daga kom það mér sérstaklega á óvart hvað voru ógeðslega margir þarna. Ég í fyrsta lagi er hætt að keyra einn hring til að leita að bílastæði, þeir eiga það til að vera æði margir, það er varla hægt að komast upp tröppurnar fyrir skóaflæði og það er eins og það sé einhver hátíð eða tilstand í gangi, allir að troðast og endalaust mikið af kellingum. Svo ég spyr, af hverju eruði allar í Baðhúsinu núna?!

Já, ég vil líka þakka öllum sem upplifðu fimmtudagskvöldið með mér! Það var einkar saklaust og einfalt, en svoo svo skemmtilegt! Langt síðan ég hef skemmt mér svona vel, bara verst hvað allt gerðist hratt.

Ein pæling sem ég hef velt fyrir mér af gefnu tilefni.
Hvað er framhjáhald?
Í ykkar augum, er það augnarráð, samtal, koss, kelerí, "kynmök" eða að hitta einhvern annan reglulega og sofa hjá honum/henni??

Farin í bað
Tjáið ykkur, elskurnar
Eva Rún

Blogg

2005-02-08T21:27:00.000Z

Ég vil byrja á því að biðja lesendur að rjúka til og finna Fréttablaðið síðan á laugardaginn, fletta upp að blaðsíðu 34, líta upp í vinstra hornið og fá kökk í hálsinn með mér.

Það er einn hlutur, ef hlut má kalla sem ég hef verið að velta fyrir mér undanfarið.
Sá hlutur er athyglissýki.
Athyglissýki getur birst í svo mörgum "formum". Það fyrsta sem maður hugsar auðvitað um er fólk sem stekkur uppá ljósastaura, þegir aldrei og er aldrei kyrrt. Dansar um og trallar og maður kemst ekki hjá því að taka eftir. Soldið svona Jónsa týpur. Virka misvel á fólk, eins og allt annað. Einnig athyglissjúka fólkið sem tekur þátt í öllu, syngur í öllum keppnum, tískusýningum og hvaðeina, treður sér í allt og vill einfaldlega að fólk taki eftir því, því jú, það skortir athygli.
En aðallega hef ég velt fyrir mér athyglissýki sem ég leyfi mér að kalla sjúklega. Athyglissýki sem tengist lýgi og óheiðarleika í hvívetna. Fólk sem virkar svo venjulegt og jafnvel frábært á mann, og maður kemst að því eftir löng kynni að þetta var allt lygi. Útaf hverju? Jú, ætli viðkomandi hafi ekki yfirþyrmandi og óeðlilega þörf fyrir athygli af öllu tagi.
Ýktasta dæmið er kona sem ég ætla að leyfa mér að segja frá. Sú kona átti (og á örugglega enn, ég kýs að hafa þessa sögu í þátíð) dóttur og bjuggu þær tvær saman. Sú litla var oft lasin, með kvef og hita og alls konar pestir, ef hún var ekki eyrnabarn eins og ég, ég man það ekki. Svo kom að því að konan lýsti því yfir allt að dóttir hennar væri með sjúkdóm, banvænan og ólæknandi sjúkdóm. Foreldrar hennar grétu í marga daga og ég veit af fólki að tala um þetta sem þekkti þær mæðgur ekki neitt, en tengdust þeim kannski í gegnum sjö aðra. Þetta var hræðilegt og allir voru í áfalli. Líka mamman. Enginn trúði að þessi litla snót, þetta ljós sem hún var, væri með þennan sjúkdóm sem aðeins nafnið fær mann til að fá hroll og myndi í þessu tilfelli draga hana til dauða á nokkrum mánuðum, ef þá árum. Mamman kvartaði yfir aðstoð á spítalanum. Kvartaði undan að þetta og hitt hefði ekki verði gert og þær væru bara ekki höndlaðar nógu vel. Það vildi svo til að vinkona móðurinnar þekkir hjúkrunarkonu á þeirri deild sem þær voru alltaf á vegna veikinda stúlkunnar. Vinkonan fór að sjálfsögðu að skipta sér af þessu, þar sem hún sætti sig engan veginn við þetta, enda þótti mjög vænt um þær báðar. Hún hitti þessa kunningjavinkonu sína uppi á spítala sem sagði henni að litla stúlkan hefði aldrei greinst með þennan sjúkdóm. Hún hefði komið frekar oft með mömmu sinni, en aðeins vegna flensu og eyrnavesenis og einhverju sem kallast fullkomlega eðlilegt hjá börnum á þessum aldri. Vinkonan trúði ekki sínum eigin eyrum og fékk þetta yfir 100% á hreint.
Þetta hafði allt verið lygi. Mamman hafði haft hitt og þetta, þar á meðal læknisferðir vegna kvefs og hita, sem lygi yfir að þær væru á spítala. Hún svaraði ekki símanum í marga daga. Vinkonan náði engu sambandi við hana, en talaði við foreldra hennar. Sjokkið var ekki minna í þetta skiptið.
Ég vil ekki leyfa mér að segja endann á þessari sögu þar sem hann er mér ekki nógu ferskur í minni. Allavega man ég minnst á að dóttir hennar yrði tekin frá henni í ákveðinn tíma og hún fékk geðræna hjálp og aðstoð.

Einnig hef ég verið að velta fyrir mér varðandi vinkonu hóp sem ég þekki til. Sá hópur er frekar nýr en er alltaf að þéttast. Þær eru þrjár. Ein stelpan á frekar erfitt með að opna sig og hafa hinar tvær rætt um það, en það hefur alltaf verið að skána. Þangað til einn daginn að þær tvær komast að því að þessi hin lýgur eins og ekkert sé, henni finnst það fullkomlega eðlilegt. Þessar tvær fara að ræða málin og á aðeins nokkrum dögum finna þær út að allt sem viðkomandi stelpa hefur verið að segja í rúmt ár hefur verið lýgi. Hvort sem það er eitthvað mikilvægt, eða eitthvað sem gæti ekki skipt minna máli, það verður einhvernveginn allt að vera lýgi. Hlutir sem þær höfðu án nokkurs vafa og ekki þótt nein ástæða til annars, trúað. Þær voru jú einar bestu vinkonur hverrar annarrar og treystu hvorri annari. Fram að þessu .. ?.

Ég veit ekki hvort ég er eitthvað glær, en ég skil þetta engan veginn.
Og það sem ég skil ekki, er hvers vegna?
Fólk er ekki fífl, það er bara einfaldlega svoleiðis, og svona gengur aldrei upp. Aldrei. Hvort sem það er að segja að dóttir sín sé dauðvona eða að maður hafi verið með þessum aðila í gær, þetta gengur ekki upp. Fólk talar saman og reiknar saman sjö og níu, það er svo sáraeinfalt.

Svo ég mæli með einu.
Af hverju komum við ekki öll til dyranna eins og við erum klædd??
Er það ekki frekar einfalt?

Spurningin að þessu sinni er úr lagi:
"Shiny, happy people, laughing..?"

Ég ætla að láta þetta gott heita, og heiti hér með að blogga meira, tækja og snúrumál hjá mér undanfarna daga hafa ekki getað verið flóknari og í meira rugli.

Þangað til næst
Eva Rún

Spurning

2005-02-02T23:20:00.000Z

Er out að tala um að bíllinn hafi drepið á sér??
Hvað með að tala um að tölva drepi á sér ??
Hvort kjósið þið?

Eva Rún

Pæling

2005-01-26T16:45:00.000Z

Hver er ekki veikur eða búinn að vera veikur á undanförnum tveimur mánuðum??
Einhverjar lasu-sögur sem ykkur langar að deila með okkur eplum?
Sjálf sit ég hér innilega kynþokkafull með rör í nefinu og hálfur heilinn á mér á ælubökkum á Borgarspítalanum !
Eva Rún

Prufun

2005-01-26T15:06:00.000Z

http://xarch.tu-graz.ac.at/home/cm/bjork2.jpg>

Með hjálp frá Daða snillingi ætla ég að gá hvort þetta virkar!

Sjáiði mynd??

Björg

2005-01-24T20:17:00.000Z

Jæææja .... hmm hvað segiði?
Hjá mér er allt gott að frétta, ekkert nýtt nema ofát á tyggjói og smá hiti. Líkleg ástæða er ofkólnun á föstudaginn og ekki bætti upp á að ég fór á bretti á sunnudaginn í ömurlegu veðri. Kallinn í bláfjöllum var mjög svo kátur á símsvaranum "Góð færð, þurrt og einungis -1°C. Smá þoka." Jæja þannig að ég og Ívar ákváðum að skella okkur. Á leiðinni voru meira en helmingi fleiri bílar á leiðinni heim en upp í fjall og í endan vorum við hætt að sjá út fyrir þoku. Komum svo upp í fjall og ekki skánaði það. Gáfumst svo upp eftir nokkrar ferðir í stólinn þegar við vorum hætt að sjá og fórum bara í sund í staðin.

Annars er ég lítið búin að afreka í dag, mamma bannaði mér að fara í skólann þannig að ég ákvað að best væri bara að hlíða henni og halda mig heima. Horfði á mestalla dagskrá stöðvar 2 fyrir hádegi sem var ekkert spennandi nema kanski hún Oprah mín sem ég held mikið upp á. Verst bara tímasetningin á þessum þáttum hennar, hilvíti. En já svo byrjaði ég á Da Vinci Code og horfði á La Confidental sem er mögnuð mynd!

Hmm ég held að ég hafi annars mjög lítið að segja... Endinlega ef þið hafið eitthvað að segja commentiði hér að neðan. Einhverjar hugrenningar eins og afhverju er himininn blár o.s.fr. ! Ég hef svör við öllu. Nema einu já, vitðið hvernig hægt er að setja myndir með inn í bloggið?

Annars kveð ég að sinni og hafiði gleðilega viku

Kær kveðja, Björg

P.s. Ég kom að mömmu og pabba að tjútta við VH1 um daginn, á ég að hafa áhyggjur eða er þetta eðlilegt?

2005-01-16T23:17:00.000Z

Oki, það gerist greinilega ekkert rosalegt ef ég sleppi að skrifa fyrirsögn þannig ég ætla bara að hella mér í þetta.
Nú er helgin að baki og ég sit hér með bókabunka fyrir framan mig og ekki búin að gera næstum því allt sem ég ætlaði mér, hver hefði trúað þessu?
Í gatinu á föstudaginn brugðum við Guðrún á leik, gerðumst Verzlingar og fórum í Kringluna. Það var reyndar helvíti fínt, þannig að kannski Verzlingar séu ágætis manneskjur svona inn við beinið.. (?)
Í vinnunni á laugardaginn fékk ég að heyra setninguna "ég veit ekki hvar ég væri án þín". Fannst mér það innilega gott og hlýnaði mér um hjartarætur, sérstaklega þar sem ég vinn þarna ekki nema aðra hverja helgi.
Fór með familíunni á Öxina og jörðina í Borgarleikhúsinu og er það þung en massagóð sýning. Eftir það fórum ég og Björgin og Guðrún að keyra um á Silfurrefnum, kallaður Rebbi, töluðum saman, sungum og skemmtum okkur. Tékkuðum á Gauknum þar sem þar átti að vera eitthvað Kvennó skóla djamm en þekktum ekki eina sálu þar. Svo reyndar björguðum við einhverjum snillingum á Laugarveginum og settum met og tróðum fimm aftur í í Yaris. Hittum Árna einn Júliusson og björguðum honum líka, frá meðvitundarleysi úti í horni á Gauknum aðallega. Keyrðum um og kallinn sagði okkur sögur frá því þegar hann datt á rassinn með detta-í-hálkunni röddinni sinni og aðra eins snilld. Rákumst á heitasta folann á Íslandi líka en vegna óviðráðanlegra aðstæðna gátum við ekki bjargað honum.
Ég sá aðeins af myndinni "How Do You Like Iceland" áðan og skemmti mér konunglega. Ég er einkar mikil þjóðremba og svo stolt af því að vera Íslendingur að stundum kraumar það uppúr öllu valdi. Já, eða.. alltaf... !
Fólk var með einkar skemmtilegar staðhæfingar um Ísland og Íslendinga. Við erum öll vinnufíklar, helst í þremur til fjórum vinnum (þess vegna vinnum við frá 8-16, en ekki 10-18, til að geta farið þá í hina vinnuna). Við byrjum fylleríið á föstudegi og hættum ekki fyrr en um hádegi á sunnudegi (öll). Við veiðum hval, mígum á hann, gröfum hann síðan í garðinum okkar og hengjum hann uppí bílskúrnum okkar og étum hann svo. Við förum í sund af því að er félagsleg athöfn, ekki til að synda. Við erum sjúk í að kaupa hluti og fólk veit engan veginn hvaðan allir peningarnir koma sem við eigum. Það er engin stéttaskipting á Íslandi og það sést ekki á húsunum hvort þú sért milli eða algerlega á kúpunni. Arkitektar á Íslandi eru allir fávitar og þetta eru allt ljótir skúrar. Tungumálið er eins og fjall. Og ef þú hnerrar í Reykjavík segir fólk Guð hjálpi þér á Akureyri.
En fólkið gott, jafnvel að fara að henda sér í Lord Of The Flies, eins leiðinleg og það grey er!
Í lokin vil ég deila með ykkur einu mjög svo fögru ljóði sem vinkona mín góð samdi til mín. Hljóðar það svo:

Þú ert yndisleg, falleg og fín
stolt er ég af því þú ert vinkona mín.
Ég óska þér allt það besta
og ég þú villt skal ég gefa þér...hesta?!

Fannst ég verða að deila þessum snilldarbrag með ykkur.
Með það er ég farin
Farið vel með ykkur og passið ykkur á hálkunni
Eva Rún

2005-01-16T23:15:00.000Z

Er að tékka hvað gerist ef ég skrifa ekki fyrirsögn..

Hmmm ... ?

2005-01-14T14:44:00.000Z

Ég vil byrja á að biðja Björgina mína fyrirgefningar á að valta yfir hana strax með nýrri færslu. Svo endilega ef þið hafið ekki lesið hana, skrollið aðeins niður og lesið hennar pælingar og tjáið ykkur.
En fannst mér þetta einkar góð hugleiðing. Ég myndi segja að ég væri í sömu sporum. Ég er meðalhá og hvorki alminnilega feit né mjó. Ljóst hár og blá augu.. íslenskt útlit og ekkert sérstakt við það. Ég skara ekki framúr í skóla en gengur ágætlega, er þessi týpíska týpa sem skít á mig ef ég læri ekki, annars er það allt í lagi. Ég er líka þessi týpíska stelpa, er á félagsfræðibraut, kann akkúrat ekki neitt í raungreinum og gengur betur í dönsku en ensku. Uppáhaldsfög íslenska og félagsfræði. Ég hef æft helling af íþróttum en nú er það bara ræktin. Ég er reyndar rosalega ýkt og geri allt sinnum hundrað. Annað hvort geri ég hlutina alminnilega eða ég hreinlega sleppi því.
Ég held að við Björg verðum að fara að taka okkur á og gera eitthvað í þessum málum.
Jú! Við getum auðvitað sagt lúðasögur. Ég held við eigum örugglega íslandsmet í þeim. Læknissögur og hrakfallafrásagnir, og sögur frá því við vorum yngri og átum gúrkubrauð, hentum eggjum í veggi og áttum kærasta á Dalvík.
En nú er ég algerlega komin út fyrir það efni sem ég ætlaði í upphafi að blogga um en byrjaði aldrei á, svo auðvitað er ég búin að gleyma því!
Þannig ég heimsæki bara afmlisbarn dagsins hana systur mína.
Vil ég líka taka það fram að nafnleysi má endilega sleppa hér. Fólk kemur bara til dyra eins og það er klætt og ef það vill ekki segja það sem það ætlar sér undir sínu nafni að sleppa því þá bara. Þetta er óþarfi. Ég viðurkenni að mér þykir Björg ein sú fallegasta stelpa sem ég hef kynnst, og ég skammast mín ekkert fyrir að segja henni að fara í fegurðarsamkeppnir og vinna þær.. svo dæmi sé tekið.
Eigið góða helgi
Eva Rún

2005-01-13T23:26:00.000Z

Hér er smá hugleiðing....

Ég heiti Björg og er 17 ára. Ég er meðal há, með engan sérstakan lit á augunum, veit í rauninni ekki hvernig augun mín eru á litinn. Ég er heldur ekki ljóshærð né dökkhærð, bara þessi meðal íslendinga litur á hári. Ég hef æft nokkrar íþróttir, meðal annars handbolta. Þar komst ég alla leið upp í A liðið en var þó oftast sett á línu á mótum eða fékk að sitja á varamanna bekknum. Í skóla er ég líka bara meðal námsmaður, ég var í hraðferð í 9 unda og 10 unda bekk en hef samt aldrei dúxað í neinu né verið eitthvað mikið yfir meðallagi í einkunum. Mér finnst mjög gaman að leiklist en er ekkert eitthvað yfir meðallagi í því heldur. Ég er soldið leið á að vera svona súper venjuleg, ég er því að spá í að finna mér eitthvað hobbí sem ég ætla að stunda villt og galið og verða best í því. Þá get ég sagt þegar fólk spyr "áttu þér einhver sérstök áhugamál?" Þá get ég sagt.. "Já ég er nú reyndar Íslandsmeistaratitilinn í þessu...." Það væri nú meiriháttar skemmtilegt. Eruði þið með einhverjar hugmyndir hvað ég ætti að taka að mér að vera Íslandsmeistari í?

2005-01-03T18:31:00.000Z

Gleðilegt ár bræður og systur! Takk fyrir það gamla..

Gamlársdagur byrjaði með spileríi með frænsyskinum mínum sem var svaka stuð þangað til ég fór í vinnuna klukkan fimm. Það var bara mjög gaman að vera með gamla liðinu frá fimm til sjö enda spenningur í liðinu. Sumir ætluðu að vaka alveg til hálf 11 til að ná skaupinu sem endaði reyndar með því að það sofnuðu allir um tíu nema tveir! Eftir vinnu brunaði ég heim og fékk mér afgangskalkún og heilsaði liðinu, horfði á skaupið og eftir það drifu sig allir út að sjá flugeldarnar og sprengja eins og ég veit ekki hvað. Um tólf leitið skáluðum við freyðivíni og reyndum eins vel og við gátum að syngja Nú árið er liðið og fleiri svona áramótasöngva. Svakalegt fjör. Ég veit ekki afhverju en mér finnst mín fjölskylda alltaf vera með einhverja misheppnaða flugelda, í næstu húsum sé ég heilu kökurnar þjóta upp í loftið og allt alveg hrikalega flott en svo kveikjum við á okkar stærstu flugeldum klukkan 12 og það eru alltaf bara eitthvað prump. En jæja ég ætla ekki að svekkja mig yfir því! Um eitt leitið fórum ég og Eva Rún svo til hennar Helgu og skemmtum okkur konunglega til tæplega átta um morgunin þar sem ég fór heim en Eva Rún beint í vinnuna í átta tíma! Úff.... En þetta var bara hið skemmtilegasta kvöld og þakka ég bara Helgu fyrir gott heimboð!

Annars er búið að vera voðalega rólegt hjá mér undanfarið. Í gær leigðum ég og Ívar okkur Spellbound sem er heimildarmynd um stafsetningarkeppni í ameríku. Þetta er algjör snilldar mynd og mæli eindregið með henni! ;)

En svo byrjar skólinn bara á miðvikudaginn sem er svona, bæði gaman og ekki af því að það er svo langt í næsta frí.

Því miður gat engin getraunina hennar Evu Rúnar í seinasta bloggi þannig að ég ætla að uppljóstra þessu. Þetta var úr leikritinu Þrek og Tár, atriði sem ég og Eva Rún fengum krampa af hlátri yfir um daginn, mjög skemmtilegt! En þá ætla ég að koma með aðra getraun og í þetta sinn úr teiknimynd :

"Hveeer er uppáhalds rottan ykkar? Deeeksteeer!"

Hafið það sem best!

Kveðja, Björg

For sho..

2004-12-28T01:43:00.000Z

Ég vil óska öllum lesendum gleðilegra jóla og vona ég að þau séú búin að vera einkar ánægjuleg hjá öllum ykkar.
Mín eru búin að vera fín. Er búin að gera mikið af flestöllu, sofa mikið, borða mikið, horfa mikið á sjónvarpið, liggja mikið í leti, vera mikið í fríi, og njóta mín mikið. Reyndar ekki búin að læra mikið eða hafa mig mikið til. En er það ekki bara allt í lagi ?
Aðfangadagur var eins og alltaf. Emmi bróðir kom og við létum eins og fífl þangað til mamma kom úr vinnunni (messu) og Ásta systir og hennar crew kom. Þá var borðað og fjölskyldumeðlimir næstum drepnir þar sem ónefndur aðili faldi möndluna í munninum eftir að hafa strax fengið hana, og fékk annan aðila til að borða þrjár skálar af möndlugraut rétt eftir að hafa borðað skemmtilega yfir sig af hamborgarahrygg. Svo voru pakkar opnaðir og allir fengu þá eitthvað fallegt. Miðnæturmessa og terta og jólakortalestur eftir það. Svo sæll jólasvefn.
Það sem stóð uppúr í gjöfum hjá mér þessi jólin voru Poloroid myndavél frá Ástu systur og hálsmen sem mamma gaf mér sem pabbi hafði gefið henni fyrsta skiptið sem þau fóru saman til útlanda.
Aftur á móti þótti mér miklu meira gaman af jólakortunum sem ég fékk. Fólk var í því að skrifa svo marga fallega hluti að ég bara klökknaði.

Í gær vorum við með matarboð, sem jafnframt var fyrsta og eina matarboðið mitt af tveimur þessi jólin. Það gekk allt mjög vel og Agnes frænka var eftir hér í konfektáti og spjalli langt fram á nótt. Tíu mínútum eftir að hún fór hringdi hún í mig og hafði þá keyrt á kant og kom bílnum ekki af stað. Ég fór í nærbuxurnar utan yfir buxurnar og brunaði af stað á Nóa mínum að bjarga henni og Hvíta folanum. Dekkið í einhverri klessu, þannig ég tók umrenninginn bara uppí bifreið mína og svaf við hliðina á henni í nótt.

Ég get ekki neitað smá tilhlökkun við að byrja aftur í skólanum. Ég veit að það er ekkert of mikið búið af þessu fríi, og mér finnst alltaf mjööög gott að vera í fríi, en það er eitthvað.. Eitthvað er það börnin góð og get ég vart borið kennsl á það. Enda er svo spennó að vera í Kvennó að það er kannski ekkert skrýtið. Hm?

Ég sný sólarhringnum alltaf við í fríum. Þetta er ótrúlegt, ætla alltaf að vera ótrúlega dugleg að gera þetta ekki en, nei, ég tapa ætíð í þeim harða bardaga. Einhver annar með mér í þessu, rétt upp hönd?

Getraunin að þessu sinni er úr leikriti.
(Björg er auðvitað pomme og má ekki svara).
Og nú spyr ég, úr hvaða leikriti hljómaði þessi setning:

Helgaaaa, þetta vooðalega hjól!
-Hvaða hjóóóól..?
Tíímans hjól..!

Ég held að áramótin mín séu farin í súginn.. *stynj*
Einhver sem vill bjarga mér?

En lömbin mín, ég kveð að þessu sinni
Borðið helling af kökum og skammt fyrir mig líka
Eva Rún

Hann fékk bók en hún fékk nál og tvinna..

2004-12-23T15:33:00.000Z

Jæja, þá er Þorláksmessa gengin í garð og ég er í óðaönn að leggja lokahönd á allt jólastússið. Pakkana, kortin og tiltektina! Í dag er ég búin að hlaupa upp og niður laugavegin í angist minni um að finna seinustu jólagjafnirnar og ég var ekki ein að flýta mér, allir á hlaupum! En það er nú ákveðin stemmning við þetta allt saman samt. Svo þegar maður er búinn að gera allt sem maður þarf að gera getur maður svo sest niður í rólegheitum og notið þess að vera í jólafríi, já og kanski borðað skötu. Það tíðkast reyndar ekki á þessu heimili en það er ábyggilega voðalega jólalegt og gott! Ég gisti einu sinni hjá henni Evu Rún fyrir Þorláksmessu og þegar við vöknuðum ilmaði allt húsið af þessari ljómandi skötulykt, já það var sko jólalegt! En nú ætla ég að fara að skutlast með nokkur jólakort....

Gleðileg jól öllsömul og hafið þið það sem best á morgun og um jólin! :)

P.s. er einhver búinn að plana áramótin?

Jó

2004-12-20T13:40:00.000Z

Jæja krakkar, hvað segiði svona í jólafríinu??

Ég segi harla fátt og mjög lítið af mér að frétta, eins og heyrist mjög vel í símtölum okkar Bjargar undanfarið. Vann rólegustu vakt sem ég hef unnið í gærdag og fór í bíó með Kollu og afró genginu. Vorum innan um frönsku heilt kvöld og ég get ekki sagt að það hafi verið leiðinlegt!

Annars á ég eftir að gera allt, kaupa og gera öll jólakort og kaupa allar jólagjafir nema tvær. Ætli maður noti daginn í dag ekki í það.

Annars er þetta voðalega þunnt blogg eitthvað og ég efast um að það fari eitthvað að þykkna.

Getraunin verður með öðru sniði að þessu sinni.
Úr hvaða bók hljómaði þessi setning:

"All I ever meet is witty bastards"

(Björg þú mátt ekki svara, held ég hafi spurt Guggu að þessu líka...?)

Hafið það gott
Eva Rún

Jólafrí ... ?

2004-12-17T13:25:00.000Z

Nú get ég samið annað lag...
Ég er komin í jólafrí-ójá..ræræræ.. eitthvað, vinn í þessu seinna.
Ég verð að lýsa yfir einu svekkelsi síðan í gær. Ég og Björg, Frikki og Gugga vorum heima hjá mér í þreytunni eftir daginn áður og létum okkur dreyma um annað fyllerí. En þar sem rættist eigi úr því bökuðum við smákökur. Gerðum deigið að sjálfsögðu fyrst og fórum svo að hnoða og skemmtum okkur vel við þetta, jafnvel að þið fáið að sjá ferlið á myndasíðunni hennar Guggu enítæm sún. Vorum búin að plana þetta þvílíkt og hringdum útum allan bæ og buðum fólki í heitar nýbakaðar smákökur og mjólkurglas en það bara gat enginn komið..! Þannig við átum þetta sjálf og glöddum hvort annað. Það var þó alls ekki slæmt! (nú koma allir í komment og segja "Hey! þið hringduð ekki í mig!? Ég hefði komið!")

Á miðvikudaginn var svo auðvitað gleðin og jólaballið. Partý hjá honum Dodda okkar snillingi með meiru og var það mjög fínt! Ballið var ágætt, hef farið á skemmtilegri böll en ég skemmti mér samt konunglega, fyrir utan að allt í einu var það búið. Ótrúlegt. Þetta var samt skandalalausasta skrall sem ég hef farið á. Fínt, kannski..í rauninni? Ívar reyndar kom til okkar Bjargar og hellti rauðvíni í lakið mitt og var með einhvern óbjóð á pela og vinkona mín vaknaði með glóðurauga.. Aðrir en ég greinilega í skandalnum þetta kvöld.

Helgin verður leiðinleg...vinna og kannski smá ferð vestur..

Ein pæling, sem við vinirnir höfum verið að velta fyrir okkur.. Varðandi samkynhneigð.. Eru ekki bara lessur hommar og hommar lessur ??

Ég er enn að ná mér eftir morguninn. Einkunnaafhendingin var klukkan níu og við ætluðum að vakna heví spræk klukkan hálf átta, ég í sturtu og ætluðum að hita okkur gott kaffi og hafa okkur til. Vöknuðum við að Frikki sagði "sjitt, stelpur! við eigum að vera mætt eftir hálftíma, klukkan er hálf níu!".
Og ég get sagt ykkur það krakkar, að svona mikið áfall hef ég sjaldan fengið. Og svona ýkt viðbrögð hef ég sjaldan sýnt, ég öskraði og veinaði, trúði ekki mínum eigin eyrum og augum, stökk frammúr rúminu(í orðsins fyllstu merkingu, stökk frammúr) brunaði inní herbergi, náði í handklæði og var komin undir sturtuna á innan við fimm sekúndum. Fékk ekki stóð-of-fljótt-upp svimann fyrr en ég var komin undir bununa. Höfðum okkur til í snarhastri, lögðum fyrir utan gömlu bygginguna og sprettum uppí Uppsali. Og vá..ég mæli ekki með þessu, allavega ekki eftir tveggja tíma svefn. Ég náði ekki einu sinni að breima!

En hey krekks...á maður að fara að gera eitthvað af viti...? Eða kannski ekki, ég er að njóta þess um of að vera komin í jólafrí !
Kannski maður fari að taka til súkkulaðispænir, rauðvínsslettur og mandarínuberki.
Eigið góða helgi
Eva Rún

Kvikmyndagetraunin verður auðveld að þessu sinni!!
"Shut up!"
-"I didn´t say anything...."

? ? ?

Rambadí

2004-12-12T23:40:00.000Z

Hm, hvað segiði...landafræði...ha?
Læru nennið mitt er á þrotum..ekkert búin að vera neitt of geypilega dugleg en jeg giiiider ikke mere...!
Annars er fátt að frétta af mér eftir að prófin byrjuðu, lærdómur bara og
Þjóðarbókhlaðan orðin mitt annað heimili. Kellingin meira að segja byrjuð að drekka kaffi....þetta fer ekki vel í mann, ég er að segja ykkur það!
Annars er allt að koma hérna á heimili mínu...og farið að líkjast meira heimili ef svo má kalla. Sem er mjög gott skref myndi ég segja!
Við mamma skruppum í Kringluna um daginn og vorum ógeðslega duglegar. Verslunarferðir eru eitt það leiðinlegasta sem ég veit um, sem getur í rauninni verið helvíti slæmt ef mig bráðvantar föt. En við löbbuðum út með tvö pils, gallajakka, flíspeysu og tvær jólagjafir. Mamma gaf mér jólagjöfina, gallajakka sem mig er búið að langa í síðan í apríl, en hef aldrei keypt hann því ég er ... Eva Rún.
Fékk einnig mjög svo fallega gjöf frá góðum vini um daginn. Hún hljóðar svona:

Geislar af miklum tónum fríðum,
dansar sem sól úr dimmum tíðum.
Lífið hún elskar eins og ekkert væri,
jafnvel ef depurð að dyrum bæri.

Það er slæmt að þurfa að fá áfall til að átta sig á því hvað maður hefur það gott. En þá allavega áttar maður sig á því. Síðustu viku hef ég áttað mig á því hvað fólkið í kringum mann skiptir mann í rauninni miklu máli. Þau sem maður tekur varla eftir, skipta mann furðulega miklu máli þegar á reynir. Þau sem manni finnst lítill partur af lífi sínu, yfirgefa og kveðja allt í einu þessa jörð og maður er algerlega ónýtur og búinn á því - kemur sjálfum sér jafnvel á óvart.
Þetta er eitt sem alltaf er verið að segja, og liggur við að manni sé farið að þykja það klísja, en það að kveðja aldrei ósáttur. Ég er nú ekki besta dæmið um þetta þar sem ég er álíka þrjósk og bróðir minn og skapið í mér stærra en margt annað, þá er þetta eitt sem meikar svo mikinn sens á góðri íslensku. Því, allt getur jú gerst.
Enginn veit hvað átt hefur fyrr en misst hefur.

Þegar maður er í prófum gerir maður oft eitthvað allt annað en að vera að læra. Allavega ég. Og þá er ég að tala um allt annað..
Áðan samdi ég lag, augljóst að það tók mig gríðartíma. Hljóðar svo:

Ég vild´ég væææri komin í jólafrí
baramm
Ég vild´ég væri komin í jólafríííííí.
Þá mynd´ég ekki læra neitt og rassast bara jájájá
ég vild´ég væææri komin í jólafrí,
baramm!

En krakkar mínir, svo er það bara teiti og dansiball á miðvikudaginn..ekki get ég sagt að ég hlakki eigi til né hafi hugsað til þess..!
Þá verður dansað og hlegið, hamingjan birtist á ný (take it away!).
En jæja, fólksfjölgunarvandamál og Níl og Aswan stíflan kalla á mig hérna, ætla að sinna þeim greyunum.
Þangað til næst
Eva Rún

Kvikmyndagetraun

2004-12-08T13:35:00.000Z

Hvaðan er þessi setning:

"Oxygen get´s you high"

.... kveðja Björg og Eva Rún

Nýjar myndir

2004-12-03T13:44:00.000Z

Jæja ég setti samansafn af einhverjum myndum sem ég átti á tölvunni frá einhverjum atburðum... svo á ég fleiri myndir á annarri tölvu frá einhverjum atburði sem ég man ekki alveg hver var... jæja allavega ég set það inn þegar ég hef tíma!

Íslenskuprófið gekk bara vel held ég en næst er það stærðfræðin og ég verð óviðræðuhæf alla hegina af því að ég verð svo ótrúlega pirruð á þessum skít. Kann ekkert og svo til að toppa það er ég að vinna líka, greyið gamla fólkið þarf örugglega að líða fyrir hvað ég verð í vondu skapi :)

En hafið það gott um helgina og muniði bara það sem hún Hildur sagði einhvertíman "Nám er menntun!!" ..heyr, heyr

Kveðja,

Björg

2004-12-02T17:25:00.000Z

Snorra-Edda bls. 67

"Þá stóð Þór að og vígði bálið með Mjöllni, en fyrir fótum hans rann dvergur nokkur, sá er Litur nefndur, en Þór spyrnti fæti sínum á hann og hratt honum í eldinn, og brann hann."

Ef þetta er ekki mesta snilld sem ég veit um þá veit ég ekki hvað!! Hvaðan kom þessi dvergur, það er verið að tala um þegar það var verið að jarða Baldur! Já þetta verð ég að segja að er uppáhaldssetningin mín í þessari bók. Algjör snilld .. !

Jæja farin að lesa aftur, gangi ykkur vel í prófunum og skemmtið ykkur við lesturinn.

Kveðja, Björg

2004-11-29T14:17:00.000Z

Jæja, þá ætla ég að gera þriðju tilraun mína á tveimur vikum að blogga eitthvað almennilega án þess að það fari í vaskinn.

Það er búið að vera svakalega mikið að gera undanfaið. Prófin eru á næsta leiti, eða réttara sagt eftir þrjá daga og kennararnir eru að verða óðir. Skyndipróf hvað eftir annað til að klára námsefnið. Svo erum við leiklistarhópurinn, íslensk skúffukaka, í óðaönn að reyna að klippa myndina okkar fyrir frumsýningardaginn, sem er á miðvikudaginn og gengur það frekar hægt!
En annars er mesta sem hefur drifið á daga mína verið í blogginu hennar Evu Rúnar svo ég hef ekki mikið um það að segja. En ég ætla samt að segja aðeins frá Edinborgarferðinni minni sem ég fór í fyrir núna... hmm...tvemur vikum ?

Allavega...fyrir einhverju síðan... fékk ég hræódýrt flugfar til hennar systur minnar sem býr núna í Edinborg og ákvað að skella mér á það. Ég flaug fyrst til Glasgow og reyndi það með minni bestu enskugetu að skilja skotana það en ég verð að viðurkenna að þetta er einn sá furðulegasti hreimur sem ég hef heyrt. Ég lenti samt á spjalli við rútubílstjóra frá Glasgow og það gekk vel í fyrstu en endaði með að hann byrjaði að reita af sér brandarana sem ég skildi ekki neitt í þannig að ég hló bara kurteisislega og laumaði mér í sætið mitt.
Við Áslaug systir brölluðum svo margt þarna úti, fórum á helstu túristastaðina s.s. kastalann og fleira. Kíktum í helstu búðirnar þar sem ég náði að eyða aleigu minni og meira en það. Þurfti að hringja í mömmu og biðja hana um að millifæra inn á reikninginn minn svo ég kæmist heim.. úff. En svo kíktum við líka á skoska pöppa og svo eitt kvöldið út á lífið. Það var rosalegt.
Ég náði að verða ástfangin af þessari borg eftir einn dag, þetta er flottasta borg sem ég komið til, svakalegar byggingar og alveg hryllilega draugalegar. Enda fórum við í draugagöngu þar sem við vorum leidd um allt gamla hverfið í Edinborg af skota klæddan upp sem vampýru og svo hoppandi kallar klæddir upp sem kvenmenn með holdveiki á öllum hornum. Svakalegt!
Á leiðinni heim festist ég svo í umferðarteppu með írskan stærðfræðing sem spilaði skák um allan heim við hliðina á mér og minnti mig óþægilega mikið á Mr. Burns í Simpsons. Hann talaði alla leiðina (ég vil minna á að klukkan var 6 um morgunin) og starði á meðan djúpt í augun á mér, ég vissi ekki alveg hvernig ég átti að vera en tók þó bara þátt í þessu óvenjulega spjalli sem endaði með því að hann gaf mér rautt epli sem hann sagði að yxi í garðinum sínum og faðmaði mig svo fast að sér.
Já... þetta var bara hin fínasta ferð í alla staði.

En nú ætla ég að fara að lesa náttúrufræði þannig að hafið það bara gott

Kv. Björg

P.s. Hvenær finnst ykkur tímanlegt að byrja að hlusta á jólalög?
P.p.s. Ég fór á Bad Santa í gær, algjör snilld! Mæli með henni.

Því að líf er tímabil...

2004-11-27T15:17:00.000Z

Hvernig er það líf sem engan endi fær? Stundir endurtaka sig, dagurinn í gær er dagurinn í dag, færist ekki út stað, endurtekningar...hvernig væri það?
Ég er orðin svo kvíðin fyrir prófin að ég þori varla að byrja að læra. En ég veit reyndar að þegar ég byrja á því, þá er það allt í lagi.
Kvenskælingar tóku MS-inga í nefið í Morfís í gær. Reyndar var munurinn víst mjög lítill en dómarar voru á sama máli um sigurlið. Þetta var geypileg stemning og ég braust út í svo mikla gleði þegar úrslitin voru tilkynnt að það var ótrúlegt.
Hrundi á hausinn fyrir framan fimmtíu MS-inga fyrir utan Uppsali og var þá búin með gera-mig-að-fífli kvóta dagsins. Það var bjórkvöld áááá...Gauki á stönd held ég alveg örugglega en við kúlaða fólkið gáfum skít í það og vorum enn að hugsa um síðasta vel heppnaða bjórkvöldið á Rauða Ljóninu og "fjölmenntum" þangað. Það var kannski ekkert alltof góð hugmynd en...þetta var samt fínt !
Kvöldið ætlum við Eplin svo að nota í kvöldvaktir og hittast svo og taka róleg- og notalegheit, horfa á video og gista saman. Alltof langt síðan við tókum alminnilegt hjónakvöld.
Jæja, ætti maður kannski að slá sig utan undir og fara að læra? Finna andheyti við orðið tilråde og rygere og mynda lýsingarorð af katolik og forventning..
Eigið góða helgi
Eva Rún

Gleði líf mitt er..

2004-11-25T01:56:00.001Z

Jæja, hvað segiði krekks??
Ég get allavega sagt það að þessi dagur var bara helvítis hellings fínn.
Byrjaði ágætlega, reyndar ekkert alltof sátt í ensku en svo er það tvöfaldur leiklistartími sem ég vart þorði í útaf því að spólan ætlaði ekki að finnast og leit allt út fyrir að við þyrftum að eyða allri næstu helgi aftur í tökur. Bæði mjöööög svekkjandi að taka þetta í sautjánda skiptið bara...allt vesenið í kringum þetta, enginn einn heima þannig það væri óþægilegt að taka þetta upp og svo Grétar ó hinn elskulegi kennari hefur enga trú á okkur og við ætluðum að sýna honum svo hvað við gætum. En þegar spólan fannst ekki var ég að hugsa um að taka reipi og loka á eftir mér inní þvottahúsið hennar Eikar. Við töluðum um þetta hópurinn og ákváðum að leita öll mjög vel heima hjá okkur, vorum búin að leita hjá Eik og í bílnum hans Lúlla og hvergi fannst helvítis spólan þannig að við vorum ekkert of vongóð með þetta allt saman. En svo var ég að tala við Guggu á MSN í dag og hún var að tala við Eik, sem fann spóluna í Barbí dótinu hennar Þallar, og ég er að segja ykkur það kæru lesendur, að svona glöð hef ég ekki verið leeeeeeeeeeeeengi !! Þetta var ótrúlegt. Sendi sms á allan hópinn og allir svo ánægðir að við sáum ekki sólina..fyrir þessu...öllu saman ?:S
Allavega, rosaleg gleði mjög skyndilega, og ekkert nema gott að segja við það. Fór uppí Baðhús fljótlega eftir skóla og tók vel á því, langaði mest í heimi að vera í klukkutíma í viðbót en var að fara á æfingu uppí tónó. Tók skorpu á Njálu þegar ég kom heim þannig ég er nokkuð sátt við daginn.
Er samt orðin helvíti kvíðin fyrir prófunum og þá sérstaklega jarðfræði og landafræði...og ensku...og eiginlega öllu bara ef ég spái í það...!
En, það þýðir nú varla að vera að velta sér uppúr því...
En heyriði krakkar mínir, þar sem ég er búin að deila þessari rosalegu sögu með ykkur og ekki búin að blogga helminginn af því sem ég var búin að ákveða; fastir liðir eins og venjulega, þá er ég að huga að því að fara að halla mér eins og hann faðir minn sálugi sagði alltaf.
Muniði að það er einn mánuður til jóla. Ég er strax farin að hlakka til.
Og muniði líka, að Kleppur er víða, ekki aðeins spítali, ekki aðeins höll, heldur mynstur ofið úr þráðum svo fínum að enginn greinir þá, hvorki keisarinn né börnin, hvorki ég né þú.
Verið góð við sjálf ykkur og aðra
Eva Rún

Gleði líf mitt er..

2004-11-25T01:56:00.000Z

2004-11-24T16:55:00.000Z

JÁÁÁÁÁÁÁÁ!!!!!!!!!! SPÓLAN FANNST.... SKÚFFUKAKAN FANNST!! NÚ VERÐ ÉG ÁNÆGÐ Í TVÆR VIKUR... HAH!! ÞETTA BJARGAÐI DEGINUM ! ...

Björg

J´ai un rêve

2004-11-19T01:51:00.000Z

Jæja, biturleikinn í hæstu hæðum hér. Ég var nokkra daga að jafna mig á sögunni minni flottu og löngu sem hvarf inní tölvuna eins og hvert annað rykkorn. Og Björg sé ég hefur líka verið bitur og ætlað svona líka rosalega að blogga, bara svo þið sæjuð það alveg örugglega og það væri pottþétt að það myndi koma.
Annars einkennast dagar okkar aðallega af steypu núna þessa dagana...;) Íslensk skúffukaka þar auðvitað fyrst á dagskrá, en ég mæli með að gera stórt verkefni í valfagi, taka upp stuttmynd, hrynja í það í miðjum tökum og fara í bondunarleik, eða ólsen ólsen eins og flestir vilja kalla það.
Nóg að gera bæði í skemmtanalífinu, get ekki sagt að við séum edrú alla daga, og einnig skólalífinu en prófin fara brátt að skella á og auðvitað hellingur af skyndi-, kafla- og einhverjum prófum núna.
Jæja, nú er ég búin að sitja hérna alllengi (með þremur eddlum) og hugsa hvað í ósköpunum það var allt sem ég ætlaði að segja ykkur kæru lesendur...
Hey, getur einhver sagt mér hvað þetta "hi5" er ? Hellingur af fólki búið að senda mér þetta og ég veit ekki meira en baun í glasi.
Æji díses kræst, ég man ekkert hvað ég ætlaði að segja....farin að gráta mig í svefn, já eða lesa Völuspá.
Skemmtið ykkur um helgina
...jafnvel með mér?
Eva Rún
p.s. eggjanúðlur... eggjanúðlur... nings... eggjanúðlur.... eggjanings.... núðluegg...... ningsnúðlur....

2004-11-18T14:11:00.003Z

Jæja, nú erum við eva rún báðar búnar að skrifa löng blogg sem hverfa bara eða einhver error þegar við erum búnar að skrifa þau! Það eru held ég einhver álög á okkur.... kanski nenni ég að skrifa aftur í kvöld!

Bless í bili
Björg

2004-11-18T14:11:00.002Z

2004-11-18T14:11:00.001Z

Epli epli epli epli.....!!

2004-11-10T01:05:00.000Z

Það snýst allt um epli þessa dagana.
Það er eitthvað við epli, ég veit ekki hvað það er, en það hefur alltaf verið eitthvað við epli.
Kom þarna eitthvað tímabil í tíunda bekk þar sem einfaldlega allar stelpurnar voru alltaf með epli í nesti. Ákveðin manneskja missti sig auðvitað um árið þegar viðkomandi kyssti aðra manneskju sem var að borða epli. Var víst eitthvað ferskt og gott. Og eina orðið sem við lærðum í frönsku í tíunda bekk var auðvitað ´Pomme´.
Þarf varla að segja neinum það að eplavikan er núna í fullum gangi í Kvennó, matsalurinn dempaður í rauðu og allt voðalega kósý. Eplaballið á fimmtudaginn sem verður eigi leiðinlegt.
Maggi var að senda mér lag sem hann og Gummi voru að gera sem heitir Eplin tvö.
Og talandi svona mikið um epli þá finnst mér að við Björg eigum að fá viðurkenningu vegna nafnsins á síðunni og þessari viku sem er í okkar ó svo yndisfagra skóla.
Í dag kom Björgin mín heim. Það var langþráð. Eða síðan hún fór, á fimmtudaginn. Það var ekkert smá gott að hitta hana og ég auðvitað búin að sakna hennar eins og lóuungi. Við spjölluðum heillengi um liðna atburði sem voru óvenjulega margir miðað við eina helgi.
Á fimmtudaginn er eins og áður var ritað, Eplaball Kvenskælinga. Svekkjanleiki með stað og missi Röggu Gísla en það er auðvitað út að borða og partý og svo ballið. Þannig þetta verður helvíti fínt. Ég hlakka rosalega til. Reyndar vorum við Benni og Sigga í þvílíkum bobba í dag. Svoleiðis var í hattinn búið að við vorum valin í að vera í spunaliðinu fyrir Kvennaskólann (sem hefði ekki getað komið mér meir á óvart, ég hefði aldregi pælt í að ÉG hefði verið valin...leiklistarlegt álit mitt ekkert of hátt þessa dagana) en málið er það að Leiktu Betur er einmitt á þessum ó svo merkilega fimmtudegi. Sem þýðir að við þyrftum að sleppa að fara út að borða með bekknum okkar, sleppa fyrirpartýinu og bruna í skjóta sturtu og skipta um föt og bruna á ballið. Eftir miklar vangaveltur og flóknar pælingar ákváðum við að sleppa þessu. Eins og ég sagði, þá er ballið alls ekki það sem mann hlakkar mest til. Og í mínu tilviki þá er farið út að borða á uppáhaldsstaðinn minn og ein besta vinkona mín heldur fyrirpartýið. En vitiði, þetta verður bara massað á næsta ári. Er enn að furða mig á því að ég hafi verið valin...
Nóg um það.
Ég er að fara í munnlegt dönskupróf á morgun og við Emmi bróðir ákváðum bara að ég segði Flødeskumskage og þá væri þessu reddað.
Collignon, tete de fion í frönsku munnlegaprófinu, gæti það verið betra?!
En jæja bollur, ég er að hugsa um að kíkja á dönskuna og svo Lottu, fyrst ég er nú að fara í idræt í fyrsta tíma á morgun og klukkan orðin hálf tvö.
Verið góð
Eva Rún

SPOILER-HNAKKAR!!

2004-11-07T13:38:00.000Z

Ég er alveg sammála henni Björgu að þessi síða fór frekar slapplega af stað. En að sjálfsögðu er ekkert mál að gera eitthvað í því, og það skulum við líka gera!
Haustfríið er senn á enda en get ég varla sagt að það hafi verið mikið frí. Ég get samt sætt mig við það að ég er búin að lesa helling í enskubókinni og finna mér föt fyrir eplaballið, en aftur á móti get ég svekkt mig við það að vera ekki byrjuð á dönskubókinni og ekki búin með alltof mikið af hlutum sem ég hafði planað. Veltum okkur uppúr því seinna.
Í gærkvöldi fórum við Guðrún Magnúsdóttir á langþráða ferð á Hárið. Skemmtum okkur konunglega eins og við var að búast og sungum með milli þess sem við rembdust við að halda í okkur að stökkva ekki uppá svið og syngja, veina og dansa. Eftir sýninguna fórum við svo á Jón Forseta þar sem hann ó svo sæti Frikki okkar var að keppa í einskonar Djúpu laug, eða Nonnalaug eins og hún var kölluð hjá þeim. Dilluðum aðeins bossanum á Nonna og rúntuðum svo um og létum eins og fífl.
Svo kemur hún Björg mín heim á þriðjudaginn og ég get ekki beðið. Mér finnst eins og ég hafi svo mikið að segja henni, en í rauninni þegar ég hugsa um það er það kannski bara einhver tvö atriði.
Og ekki hlakka ég minna til á fimmtudaginn, fara út að borða á Pottinn & Pönnuna, partý hjá Guggu og svo Stuðmannaball. Og sérstaklega þar sem ég er búin að finna mér föt og þarf því ekki að hafa meiri áhyggjur af því meir.
Daginn í dag ætla ég að nota í eitthvað gáfulegt, og helst ekki gera neitt svo mikið, hafa einn náttfatadag.
En beibíkeiks, ég segi bara hafið það sem allra best á komandi dögum, við Björgin tökum okkur á í bloggheiminum
Eva Rún

Jólahjól !

2004-11-03T21:14:00.000Z

Góða kvöldið. Einhvernvegin finnst mér þessi síða hafa farið eitthvað frekar hægt af stað en ég vona að það batni þegar minna er að gera hjá okkur sem er nú held ég bara fljótlega!

Vetrarfríið okkar í Kvennaskólanum hófst í dag, eða réttara sagt eftir skóla í dag. Það er fínt að fá smá frí og ég ætla í tilefni þess að skella mér til Edinborgar eins og hún Eva Rún sagði í seinusta bloggi. Þar ætla ég að heimsækja hana systur mína, Áslaugu, og við ætlum að heimsækja alla helstu túristastaðina, helstu pöbbana og helstu búðirnar. Það verður svaka stuð og ég lengi þar með vetrarfríið mitt um tvo daga. Svo þegar ég kem heim á þriðjudaginn í næstu viku verður eplavikan komin í fullan gang með hæfileikakeppnum og ég veit ekki hvað og hvað (í orðsins fyllstu merkingu, ég hef ekki hugmynd hvað verður meira í eplavikunni). Jú! Má ekki gleyma að allir fá epli.. allavega það verður svaka stuð sem endar á svakalegu eplaballi á fimmtdaginn!

Helgina eftir það er nóg að gera líka, á föstudaginn er líklegast afmælisteiti og svo á laugardaginn ætlum við nördarnir sem völdum leiklist í aukafag í skólanum að fara upp í sumarbústað í svaðalega stuttmyndaferð. Gista eina nótt og reyna að klára lokaverkefnið okkar í leiklistaráfanganum og svo verður náttúrulega tjúttað fram á nótt.

Svo styttist óðfluga í jólaprófin, ég áttaði mig á því þegar mamma kom með box heim af "Ekta jólakökur að amerískum stíl!" Ég get ekki sagt að það hafi heillað mig uppúr skónum en þá allavega áttaði ég mig á því að það eru í þrjár vikur í prófin! Já það var nokkuð mikið áfall fyrir mig get ég sagt ykkur, þessi önn er búin að líða svo hratt að ég trúi því ekki. En eins og maðurinn segir.. Tíminn flýgur þegar það er gaman... eða eitthvað í þá áttina, þannig að ég er sátt.

En ég held að þetta sé komið gott í dag og hafið það gott...

Kveðja, Björg

Beibíkeis...

2004-10-30T13:08:00.000Z

Ég hef ætlað að blogga einhver þrjú kvöld í röð en aldrei orðið neitt úr því. Í rauninni hef ég gleymt því. Hver gleymir að blogga?!
Eníveis..ég viðurkenni það fúslega að ég er ekki í alveg eins góðum blogg-gír og ég var hérna um árið. En það verður tekið á því núna og eplin verða virkari sem aldrei fyrr!
Hjá okkur Kvenskælingum er rosalega mikið að gera, tímabilið þar sem kennararnir hittast á kennaraskrifstofunni og ákveða að hafa einfaldlega allt á sömu einni til tveimur vikunum. En ég held, landar góðir, að málið sé bara að láta hendur standa fram úr ermum og kýla á þetta. Framundan eru líka svo rosalega skemmtilegir tímar. Ég byrja nú bara á kvöldinu í kvöld, langþráð NA-FF partý í salnum hjá höfninni, og þar verður bossinn hristur get ég lofað. Í næstu viku er haustfrí, ætlar Björgin mín þá að stinga af til Edinborgar en mun snúa aftur eftir eina viku með nýtt Kenzo ilmvatn handa mér og loðnar ferðasögur. Í vikunni eftir það er svo eplavikan og epladagurinn og -ballið. Það verður eflaust ekki af verri endanum. Svo maður getur alltaf hugsað um eitthvað gott þegar manni finnst maður vera fastur í þessu lærdómsforaði. Því, jú, eins og maðurinn sagði: "Always look at the bright sight of life".
En jæja, ætli maður fari ekki að lesa um manninn, auðlindirnar og umhverfið, og jafnvel eitthvað um Gunnar kallinn á Hlíðarenda.
Þangað til næst
Eva Rún

2004-10-27T22:34:00.000Z

Andskotans djöfulsins tölvudrasl....!!!! þetta hvarf bara! jæja ég lofa að blogga á morgun, var búin að blogga svo helvíti fínt blogg en nei. Tölvan ákvað að hafa sinn eigin vilja, stroka út bloggið mitt!
...ég held að þetta endi með að tölvurnar taki völdin og við verðum þrælar tækninnar! Úff, þetta er meira að segja byrjað, tölvurnar hafa byrjað á að ráðast á unglingsstráka, þær eru byrjaðar að stjórna þeim eins og vélmennum og þeir hugsa ekki um annað en tölvur allan daginn, loka sig inn í herbergjum með slökkt ljósið og góna á tölvuna svo tímunum skiptir! Svo eru þær nú byrjaðar að ná meira og meira til stærri hópa, og loks, innan skamms verður heimurinn orðin ein tölva! Til að undirstika það þá vil ég benda á að mamma er komin með MSN og sína eigin fartölvu. Og hún mamma er nú ekki sú tæknivæddasta í bransanum. Nú er hún alveg heltekin (kanski ekki alveg en ég er viss um að innan skamms á ég eftir að sjá nafnið hennar á skrá á einkamal.is). Jæja ég ætla ekki að tjá mig meira um þetta mál. Ég skal blogga almennilegt blogg á morgun!

Samúðarkveðja til allra tölvuiðkennda, þar á meðal mín

Björg

There is no room for a spoth here !

2004-10-21T18:14:00.000Z

Jæja fólkið gott!
Þá hefur loksins orðið að því-við fundum okkur tíma til að vígja þetta blogg!
Hér munu helstu þankar hversdags okkar stallna koma í orðaflaumi og munuð þið getað tjáð ykkur um þau mál sem okkur jafnt sem ykkur liggja á hjarta.
Það drífur ávalt mikið á daga okkar og getum við ekki beðið eftir að deila því með ykkur.
Eins og þið flestöll vitið þá erum við tvær laumu-eineggja-tvíburar, búum á Nesinu og erum svo sannarlega Kvennaskólapíur! Finnst okkur gaman að leiklist og að lengja líf okkar með hlátri og borða epli, eða eins og við kjósum að kalla þau - pommes!
Við lofum hér með að við munum setja inn myndir af hinum ýmsu atburðum, úr skemmtanalífinu svo fátt eitt sé nefnt.
Hlökkum til að byrja að blogga af krafti.
Þökkum áhorfið, já ef það er eitthvað.
Kveðja
Eva Rún og Björg

Fróðleiksmoli dagsins: Bændasamtökin hafa bent á að 25-50% mjólkurframleiðslunnar yrði í verulegri hættu ef Ísland gengi í ESB og jafnframt legðist svínakjöts-, kjúklinga- og eggjaframleiðsla af að mestu? Afleiðingin yrði verulegt atvinnuleysi í sveitum og bæjum sem byggja afkomu sína á vinnslu búvara og samdráttur yrði í landsframleiðslu.

Viva Forever

2004-10-07T23:31:00.000Z

Hér munu þær stöllur, Eva Rún og Björg, blogga frá sér sín sætu góður hjörtu.

En núna standa yfir útlitsbreytingar. Úje

kv. Liljurós